จังหวัดนครศรีธรรมราช
หลายวันผ่านไปกับการหายหน้าหายตาไปของผู้ชายคนนั้น และถ้าหากเขาคาดหวังเอาไว้ว่าอยากที่จะเห็นฉันเที่ยวตามหาตัวเขา ขอบอกเอาไว้ก่อนเลยนะว่าความปรารถนาของเขามันจะไม่มีวันเป็นจริง!
ร้านรอยสักสีน้ำ
หลังจากที่จัดการเรื่องย้ายขนของข้าวของเครื่องใช้จำเป็นเข้าหอโดยว่าจ้างลุงคนขับรถสองแถวแล้วเป็นที่เรียบร้อย ฉันกับพัช ใช่สิ! ฉันลืมบอกไปเลยนี่ว่าฉันมากับพัช จึงพากันมาเที่ยวที่ร้านสักชื่อดังประจำจังหวัดนครศรีฯ
"สวยป่ะ" ฉันเอ่ยถามพัชขณะแหวกเสื้อปาดไหล่ลงนิดหน่อยเพื่อให้เขาได้ดูรอยสักรูปไฮเดรนเยียสีฟ้าที่ฉันพึ่งจะทำการสักมาหมาดๆ ตอนแรกก็ว่าจะมาเที่ยวดูเล่นๆ แหล แต่ไปๆ มาๆ ฉันก็นึกครึ้มอยากจะลองสักรูปดอกไม้ที่ตัวเองชอบขึ้นมาเอาซะได้
"สวย" พัชว่าพร้อมด้วยแววตาที่วิบวับเป็นประกาย
"พัชเองก็อยากจะสักบ้างจัง แต่มัน...แพง"
"มึงจะสักรูปอะไรพัช" ฉันสอดขึ้นมาอย่างอยากที่จะรู้ เพราะโดยปกต
