فى صباح يوم جديد تذهب مرام للكليه وتقابل صديقتها فرح ويجلسون سويا امام المدرج .
فرح : صباح الحلاوه ثم اضافت بمكر : بس بقينا بنتشيك وكدهوه ويوم المحاضرات بالذات .
مرام : بصى سبينى فى حالى انا مش نايمه كويس ومزاجى زفت .
فرح : متقلقيش دكتور عمر هيظبط مزاجك .
مرام : يا بت اتلمى دا انتى اللى يشوفك يقول محترمه لكن انتى اعوذ بالله .
فرح : دا انا كيوت خالص .
اقترب منهم فى ذلك الوقت شابين من ضمنهم الشاب الذى اصطدمت به مرام من قبل .
الشاب : 1لو سمحتى يا انسه
نظر اليه كل من فرح ومرام .
مرام : افندم .
الشاب : انا محمود زميلك هنا فى الكليه وكنت حابب اقولك على حاجه .
مرام : انا اسفه بس مفيش بينى وبينك كلام .
وقامت مرام وكذلك فرح ليرحلوا فقال محمود : ثانيه واحده بس انا بس عايز اقولك على حاجه مهمه ممكن
تسمعينى. مرام : يا استاذ وسع من طريقى مينفعش وقفتك دى كده .
الشاب الاخر : انتى ممكن تستنى
