BARAN'IN Anlatımıyla,
Önümde duran evraklara baktım, elime kalemi alıp gereken yerlere imza atmaya başladım.
Ben imza, atarken Bawer ağa' nın derin bir nefes aldığını fark ettim. "Sonunda" der gibiydi aldığı nefes!!!! .
Bedirhan ağa, "En doğrusunu yaptın, avukat bir an önce halleder. Lorin' i alıp gidiyoruz yarın" dediğinde, nefes almayı unuttum sanki.
Bana nefes olmayı başaran, bana sevmeyi merhameti öğreten kadın artık gidiyordu.
"Eyvallah" diyip hızla, odadan çıkıp şirketten dışarı çıktım. Gökyüzüne baktım. Bulutlar kararmış, hafif yağmur yağıyordu. Gökyüzü bile bize ağlıyor.
Arabama binip, sadece sürdüm. Nereye gidiyorum? ne yapacağım? nasıl dayanırım? bunların hiç birini bilmiyorum ama içimdeki yangın, beni yok etmek ister gibi heran yanıyordu.
Konağın önüne geldiğimde, arabad
