BARAN & LORİN

1148 Words

Baran'ın bana tavrı belkide gerçekten değişiyordu fakat ben hep bir adım geri durmak zorunda hissediyorum. "Öğlen oldu, yemeğe gidelim mi?" dediğinde " Gidelim" dedim. Restorant' a geldiğimizde cam kenarına oturup, " Ne yemek istersin?" " Sen ne yersen aynısı olabilir" dedim Yemekler gerçekten çok lezzetliydi. Beni seyreden baran' a, " Beni izlemesen olmazmı? yiyemiyorum" " Çok güzelsin, masumiyetin gözlerinden okunuyor" dediği ile yutkundum. " O yüzden mi,bana kötü davrandın?" " Senin masumiyetin bana hiç bilmediğim bir duyguyu hatırlatıyordu." Tek kaşımı kaldırıp dikkatle yüzüne baktım "Ne" dedim " Merhamet, Lorin. Ben merhameti bilmem bana yabancı bir duygu. Sen, benim bilmediğim ne varsa önüme getirdin. " " Buda, seni daha da öfkelendirdi." dedim " Haklısın, ben ö

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD