"Sikerim lannn böyle işi!!!! " baran ağa ne kadar düşünsede karar veremiyordu belkide kabul etmek istemiyordu.
"Lorin ,benim!!! benim olanı kimse alamaz,bunu onlar seçti, berdel olurken kabul etmeyeceklerdi, mecbur kabul ettilerse mecburen susacaklar." aklından geçen yüzlerce düşünceleri diline dökülüyordu.
Bütün gün olanlar fazlası ile zorlamıştı, bu kadar yeter diyip uyumak için en doğru yere misafir odasına geçti.
Lorin' e gidemezdi, "seçimin ne?" diyeceğini biliyordu. Zerya ayrı bir dertti.
Urfa'ya güneş doğarken, uyanan herkesin içinde belirsizlik, endişe ve umut vardı.
Lorin , sabah olduğunda biran önce baran' ı görmek için salona gitti.
Salonda Rojin hanım, Zerya ve Azade hanım karşıladı onu,belliki gece kimseyi uyku tutmamıştı.
" Günaydın" dedi Lorin neşeli sesi ile bu ses
