Baran ağa, öptüğü dudakların şeker gibi tadı ile kendini kaybetmek üzereydi.
Lorin,baran' ı omuzlarından itip kurtulmaya çalıştı fakat mümkün değildi.
Baran ağa, öptüğü dudaklardan güçlükle ayrıldı, zira öpmeye doyamıyordu.
Yüzlerini aynı hizaya getirip," Beni dinlemeyi öğren" dedi Baran ağa.
Lorin, içinden " sen hastasın, egoist,pislik, şerefsiz" diye geçirdi.
Baran ağa, sessiz kalan Lorin' e başını sağa sola sallayıp odadan çıkıp gitti.
Lorin, olduğu yere çöküp ağlamaya başladı.
Bu hayat Lorin' i fazlası ile yoruyordu,"ne zaman bitecek, ben bunları hak etmedim, Allah'ım beni kurtar" diye hem ağladı hem içinden geçenler diline döküldü.
Lorin bir süre sonra ağlamaktan yorulmuştu, yerden kalkıp üstünü değiştirip uyumak için yattı. Yeni gün belki bir umutla doğar diye.
Baran Ağa'nın
