LORİN & BARAN
1025 Words
Lorin "ayağa kalk"Sözünü duyduğu an gözleri karardı.
Kendine gelmeye başladığında baran onu yatağa yatırmıştı.
Gözleri duvara yaslanmış Baran'ı bulunca ne yapacağını bilemedi. Bu bilinmezliğe Baran ağa son verdi.
"Bu odada olan bu odada kalır. Bunu bil ona göre davran!! Aileme saygısızlık yapmayacaksın..Senin hayatın artık benim elimde. Sana dokunmam. Midem kaldırmaz. Bu evde yerin kuma olarak kalmak fazlası olmayacak."
"Hep böyle sus sesini duymayayım, Gölgeni bile uzak tut benden. Sen benim eşim çocuklarımın annesi olabilecek bir kadın değilsin. "
Baran ağa odada daha fazla kalmayıp çıktı.
Lorin derin bir nefes aldı
"Çok şükür Allah'ım,bana bir şey yapmadı."
"Sanki senin karın olmaya meraklıyım"
Lorin'in o gece huzurla uyudu, Baran'a kadınlık yapmak zorunda değildi bu onun için yeterdi.
Sabah sessizce odasından çıkıp mutfağa geçti çalışanlar olsada yemek yapmayı seviyordu Lorin oyalanmak için börek yaptı.
Lorin son kez kahvaltı masasına baktı, herşey tamamdı.
Salona ilk gelenler aram ve peşinden azad oldu.
"Günaydın yenge"
"Günaydın"
Rojin hanım salona girdiğinde masayı görünce gözlerini kıstı.
"Börekleri kim yaptı"
"Ben yaptım hanımım"
"Güzel aferin hep böyle ol"
"......" sessiz kalmak daha iyidir bazen diyip sustu yine Lorin
Baran, Zerya ve Azade hanım da geldiğinde masaya geçildi
Lorin doğru düzgün bir şey yiyemiyordu.
Salona gelen kahya
"Ağam müsaden olursa Bawer Ağa geldi.
Lorin Hanım'ın atı geceyi getirmişler"
"Gece burdamı" diyerek heyecanla yerinden kalkan Lorin avluya koştu.
Gece Lorin'i görünce şaha kalktı.
İki dost çok özlemişti birbirini.
Bawer ağa
Kızım lorin'im iyimisin gece bahane seni görmeye geldim"diyip sarıldı sıkıca kızına
"Karımın atını getirmişsin, sağol Bawer ağa"
"hoşbuldum Baran ağa" sanki tükürür gibi söylemişti Bawer ağa.
"Ben gideyim gene gelirim kızım eşyalarını toplayıp getirdim. Bir şeye ihtiyacın olursa araman yeter."
"Sağol babam siz iyi olun ben başka bir şey istemem."
Bawer ağa giderken birkaç kez ardına baktı.
Evladını ardında bırakmak zordu, çok zor.
Aram ve azad
"Yenge sen ata biniyormusun"
"Bir gün yarışalım"
"Bizimde atlarımız var."
" Çiftlikte gece'yi oraya götürelim."
" Zaten bizde bayadır gitmedik."
"Yeter bu kadar gevezelik hazırlanın." Baran'ın
konuşması ile herkes dağıldı.
Zerya kıskançlıktan çıldıracaktı. Lorin küçüktü
ama cok güzel kızdı. Ya Baran'ın gönlüne
girerse diye düşünüyordu.
Lorin gece ile zaman geçirecek diye içi içine
sığmıyordu. Çiftlik evine vardıklarında Aram
ve Azad ta atlarına binmiş yarışmak için
Lorin'i bekliyorlardı.
Lorin atına binip
"Artık başlayalım..
Özgürdü şuan Lorin gece'yi hızlandırıp Aram ve Azad'a nalları toplattı.
Kollarını iki yana açıp rüzgarda uçan saçları ile görenleri kendine hayran bırakıyordu.
"Sizi yendim"
"Hile yaptın desek olmaz bir kıza yenildik."diye homurdanak konuştu Aramla Azad.
Baran ağa sinirli ve öfkeliydi.
"Biz dönüyoruz" diyip arabaya doğru yürümeye başladı.
Lorin gece ile vedalaşıp, Baran Ağa'nın yanına doğru yürüdü.
"Oyalanma"
"Seni bekleyemem"
Araba'nın arka kapısını açıp oturdu Lorin.
Baran ağa arabasını çalıştırıp bir anda hızla gaza yüklendi.
Lorin korksada ses etmedi.
"Evde odandan dışarı çıkma. Ortalarda dolanma, karım üzülsün istemiyorum."
"tamam" dedi sessizce Lorin
Lorin yol boyunca kafasını cama dayayıp yolu seyretti.
Konağa vardıklarında Lorin odasına girip yatağa uzandı. Tüm olanlar ağır geliyordu.
Hayalleri, umutları vardı. Okuyup mesleğini eline alacaktı. Sevilip sevecekti ama şimdi herkesin gözünde kuma, ikinci kadın olmuştu.
Hangi genç kız bunu isterdiki!!!
Azade hanım lorin'i ortalarda göremeyince odasına bakmaya geldi. Kapıyı tıklatıp bekledi.
"Gel.."
"Kızım nasılsın seni göremeyince merak ettim."
"İyiyim sağolun azade hanım. Gece ile vakit geçirmek iyi geldi."
"İstediğin zaman söyle beraber gideriz"
"Teşekkür ederim."
"Sen çok başkasın Lorin. Gönül isterdiki böyle olmasın ama oldu. Bilirim oğlum sana dokunmaz ama zerya'dan sonra sende hamile kalmazsan, kusur Baran'ın sanılır."
Azade hanım söylediklerini yutkunarak söylüyordu.
" Bende bir anne'yim Oğlum'un dedikodusu olsun istemem"
"Benden ne bekliyorsunuz. Ben yapamam olanlara zaten zor dayanıyorum. "
" Baran iyidir sert görünür ama ailesine sefkatlidir. Onu tanımaya çalış,anlamaya çalış ki ikinizde mutlu olun"
"Ben yapamam azade hanım kızmayın bana ama olmaz, ben.... şey yani onun bir karısı var zaten."
"Zaman kızım zaman, ben gideyim sende düşün kızım" diyip kalktı.
Lorin, azade Hanım'ın gitmesi ile yatağa uzandı. Günün yorgunluğu ile uykuya daldı.
Baran ağa çalışma odasına geçmiş aklını susturmaya çalışıyordu. Bu kız aklını karıştırıyordu, görmemek duymamak için odasına yollamıştı ama nereye kadar.
Ellerini saçlarına daldırıp. hırsla masanın üzerinde ne varsa yere fırlattı.
"Lan neden lan...!!
Aklını başına al Baran..!!
O senin düşmanın...!!!
O senin hiç bir şeyin olamaz...!!! diyip Lorin'e
karşı sert tavrını kaybetmemek için kendini
ikna etmeye çalışıyordu.
Ama dili başka aklı başka konuşuyordu.
"Lorin 'e baktıkça içinde tuhaf bir his
oluyordu. Öfke, nefret, olmalı başka bir şey
değil."
Dayanamayıp Lorin'in odasına gitti.
Yatakta uyuyan kız masum, güzel ve çok narif
bir kızdı. Lorin 'i seyre daldı bir süre hiç
gitmek istemesede odadan çıkıp,misafir
odalarından birine girip biraz dinlenmeye karar verdi.
Akşam yemeği saati'ne kadar ortalıkta
kimseler yoktu. Yemek saati herkes yemek
masasında toplanmıştı.
Aram "Lorin yarın yine çiftliğe gidelim. Bugün topladığı nallar yetmemiş Azad'a"
"Sen kendine bak Aram senden bana nal kalmadı" diyip kahkaha attı.
" Tamam yarın gidelim eksik nalları halledelim." Diyen lorin 'e Rojin hanım
"Kocana sor önce" dediğinde Lorin gözlerini Baran'a çevirip baktı.
"Yarın olmaz başka bir gün ben götürürüm.".
"Neden abi bizimle gelmesinde ne sakınca
var" diyen Aram'a
"Sakıncası yok ama gerekte yok. Lorin buraya tatile gelmedi. Onu eğlendirmek değil göreviniz. İşinize bakın."
Baran ağa 'nın söyledikleri ile Lorin'in içinde bir şey kırıldı. Oda biliyordu, töre yüzünden burda tutsak olmuştu. Belki bir gün kurtulurum umudu vardı. O umuda tutunuyordu.
Yemekten sonra keyifsiz olan Lorin odasına çekildi. Uykusu olmasada ortalıkta dolanıp , Baran ağa 'yı kızdırmak istemiyordu.
Zerya ise yemekten sonra baran 'ın ne yapacağını anlamaya çalıştı. Lorin ile aynı odada kalmasını istemiyordu. Gerçekten karı koca oldularmı deli gibi merak ediyordu.
" Baran lütfen bu gece benimle kal" dediğinde Baran öfkeli bir nefes verip
"Neden seninle kalayım ki karımla kalmak varken."
"Beni değil ama onu karın yaptın mı ?"
"Karıma bulaşma sakın Zerya "
"Yalan söyleme"
Baran ağa ters bir bakış atıp çalışma odasına gitmek için odadan çıktı.
İki ateş arasında kalmış gibiydi Baran ağa hani o yakacaktı,iki kadını'da.......
İçinde derin bir boşluk vardı, adım atmayacak kadarda sıkışmıştı. iki ateş arasında yanan kendi oluyordu.
Sanki ayakları ondan bağımsız gibi lorin'in odasının kapısına kadar götürdü baran'ı kapıyı açıp içeri girdi.
Usulca yatağa doğru yürüyüp uyuyan lorin'i seyretti bir süre, hayatında sayılı zamanlardan aklı ile değil hisleri ile hareket etmişti, şimdi olduğu gibi.
Usulca Lorin'in yanına uzandı, kokusunu içine hapsetmek ister gibi derin nefesler aldı, huzurlu bir uykuya teslim oldu....
- Writer
