เสียงกรี้ดที่ดังลั่นบ้านจากบนบ้านชั้นสอง ปู่กับย่าเองชินกับการแสดงออกถึงความดีใจต่อหลานสาว แต่วอกแค่ได้ยินเสียงลูกสาวกรี๊ดดังลั่นบ้าน ภายในใจวอกกำลังลนลานกลัวว่าหรรษาจะตกใจช็อค กลับรีบวิ่งขึ้นมาดูหรรษาข้างบน เห็นลูกสาวเต้นกระโดดไปกระโดดมาบนเตียงกรี๊ดกร๊าดออกมา วอกรีบวิ่งขึ้นมาหอบหายใจแรง
"เฮีย เป็นพ่อของหรรษาจริง ๆ ใช่ไหม" เธอกระโดดจากเตียงนอน พุ่งเข้าใส่วอกด้วยความดีใจ วอกเองไม่ทันได้ตั้งตัวเด็กสาวกระโดดกอดคอขาเกี่ยวรัดเอวตนเองเอาไว้ด้วยความดีใจ เขาแทบเซไปด้านหลัง
"หรรษา เป็นลูกสาวของพ่อจริง ๆ ความรู้สึกเรามันบอกตั้งแต่เราคุยกันไปเที่ยวกัน" วอกกอดลูกสาวแน่นด้วยความคิดถึงเช่นกัน วอกก้มลงหอมที่หัวของหรรษาอยู่เนิ่นนาน หอมแล้วหอมอีก ฝ่ามือประคองลูกสาวไม่ให้ร่วงหล่นลงมา
สักพักเสียงดีใจกลับกลายเป็นเสียงสะอึกสะอื้นของหรรษาที่กำลังต่อว่าต่อขานตนเองที่ทิ้งไปเสียงต่อว่าดังอู้อี้มาเสียงร้องไห้
