นัดให้ลูกชายมาดูตัวคู่หมั้น
1353 Words
ระหว่างที่กำลังนั่งทานข้าว คุณอิงอรแม่ของเมคินทร์ โทรเข้ามาหาลูกชาย เพราะวันนี้ท่านไปนัดดูตัวลูกสะใภ้ที่เป็นลูกสาวของเพื่อนรัก เลยจะโทรมานัดลูกชายให้เข้าไปหาที่บ้าน เสียงมือถือของเมฆินทร์ที่ดังขึ้นมา
"ฉันขอตัวแปบนึงนะ" เมฆินทร์หยิบมือถือขึ้นมาดู เลยเอ่ยบอกเด็กสาวที่นั่งทานข้าวกับเขา
"ค่ะ" หรรษาที่ยังคงอร่อยกับเมนูตรงหน้า
เมฆินทร์เดินออกมารับสายคุณอิงอร แม่ของตนเอง
"ทำไมรับสายช้านักลูก เอ่อ แม่ไม่ได้ลืมวันสำคัญของแกนะตาเมฆ สุขสันต์วันเกิดนะลูกรัก" คุณอิงอรพูดจาไพเราะให้ลูกชาย
"ผมนึกว่าแม่จะลืมผมเสียอีกครับ" เมฆินทร์เอ่ยออกมาด้วยความดีใจที่แม่จำวันเกิดเขาได้
"เอ่อ ตาเมฆ"
" ครับ "
"พรุ่งนี้เย็นแกมาหาฉันที่บ้านหน่อยนะ มาเอาของขวัญวันเกิดแม่ไม่อยากขับรถออกไปไกลบ้าน" แม่เอ่ยชวนลูกชายมาบ้าน เพราะถ้าบอกพามาดูตัวลูกสะใภ้ เมฆินทร์คงไม่ยอมมา
"ครับแม่ เย็น ๆ ผมเข้าไปนะครับ"
"จ๊ะ แล้วแม่จะรอนะรีบ ๆ มาด้วยหละ อย่าผิดนัดนะ" แม่กำชับเมฆินทร์อีกครั้ง
"ครับแม่"
เมฆินทร์กดวางสายแล้วเดินเข้ามาด้านในอีกครั้ง เขามองมาหรรษาเองไม่ได้อยู่ที่โต๊ะแล้ว เขาเลยเดินมานั่งรอที่โต๊ะอาหาร จนมีพนักงานเดินเข้ามาทางนี้พอดี
" ไม่ทราบว่าเห็นผู้หญิงที่มากับผมไหมครับ " เมฆินทร์เอ่ยถามพนักงาน
" นู่นรึเปล่าคะ " พนักงานชี้ไปทางห้องน้ำ เธอเดินออกมาพอดี
"ครับ คิดเงินเลยนะครับ" เขาเห็นเธอเดินตรงมา ทางเขาพอดี
"หรรษา"เมฆินทร์เห็นหรรษาเรียกเธอ
"คะ" เธอหันมายิ้มตอบเขา
"พรุ่งนี้ ฉันคงไม่ได้อยู่ทานข้าวเย็นฝีมือเธอนะ" เขาเอ่ยบอกหรรษาหุบยิ้มลงใบหน้าหงอย ๆ
"คะ " หรรษาตอบเสียงเบาลง รู้สึกแปลกๆ ที่จะไม่ได้เจอเขา
"เป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้น"
"หรรษาอยากกลับบ้านแล้วค่ะ" เธอเดินออกมาเลย โดยไม่ได้รอเมฆินทร์ เขาเองแอบมองตามเธอเขาจึงเปลี่ยนใจแทนที่จะรอพนักงาน กลับวางเงินไว้บนโต๊ะแทน แล้วรีบเดินตามหญิงสาวออกมาทันที
เมฆินทร์รีบเดินมาปลดล็อกรถให้หรรษา เขาเองแอบมองเด็กน้อยที่เงียบลงไป เธอเดินขึ้นมานั่งบนรถเงียบ ๆ เขาเองรีบตามขึ้นรถมา
"หรรษา หรรษา" เมฆินทร์เอ่ยเรียกเธอซ้ำไปซ้ำมา เอามือมาโบกไปมาตรงหน้าเธอ
"เลิกแกล้งหนูสักทีได้ไหมค่ะ"
หรรษาจับมือเขาเอาไว้
"หลอกจับมือผมหรือเปล่าเนี่ย" เมฆินทร์ยังคงแกล้งแซวเด็กดื้อ
"เฮียเมฆ"
" ครับ"
"หนูจะได้กลับถึงบ้านตอนไหนคะ ป่านนี้ปู่กับย่าของหนูห่วงหนูแย่แล้วค่ะ"
เมฆินทร์เองที่ขับรถเข้าซอยทางเข้าบ้านเธอ โดยที่หรรษาเองนั่งร้องเพลงเสียงดัง จนเขาหันมามองหน้าเธอที่กำลังตั้งใจร้องเพลง จนขับมาถึงหน้าบ้านหรรษา
"ขอบคุณนะคะ สำหรับอาหารมื้อนี้ " หรรษายกมือไหว้ขอบคุณเมฆินทร์
"อ้อ คือหนูขอเลขบัญชีของเฮียได้ไหมค่ะ" หรรษาเอ่ยขอ ซึ่งเมฆินทร์เองทำหน้าตาสงสัยใส่เธอ
"เอาไปทำอะไร"
"เงินเดือนหนูเพิ่งออกคะ ค่าซ่อมรถของหนู ที่เฮียจ่ายให้ก่อนหน้า.." หรรษาหยิบมือถือออกมาจากถุงเป้ของเธอ กดเข้าแอพธนาคาร
"ไม่ต้องหรอกหรรษา เก็บเอาไว้นั่นแหละ ฉันยกให้"
" จะมายกให้หนูทำไมละคะ "
"ก็ เพราะ ฉัน.... เออ ช่างมันเหอะ ไปลงไปได้แล้วปิดบ้านให้เรียบร้อยด้วยนะ" เมฆินทร์เองรีบตัดบท ไล่เธอลงจากรถ แล้วขับออกมาเมื่อเธอเข้าบ้านเรียบร้อย
"อะไร อยู่ ๆ ก็มาไล่กันเฉยเลย"
หรรษาเข้ามาด้วยความงุนงนกับเมฆินทร์
เช้าวันรุ่งขึ้น
หรรษาที่ยังคงใข้ชีวิตแบบเดิมช่วงเช้า รีบมาช่วยปู่จัดร้านอาหารตามสั่งเล็ก ๆ วันนี้หรรษาทำข้าวหมูทอดกระเทียม ไข่ดาวมากินด้วย กลัวไปรอต่อแถวนาน ยิ่งช่วงเช้านักศึกษาเยอะ
"หรรษา หรรษาทางนี้ " มายด์ตะโกนเรียกเพื่อน ที่กำลังเดินมา
"มีอะไรมายด์ เรียกเสียงดังเลย"
"ไม่มีอะไร เรียกเฉย ๆ ไปทำงานเป็นไงมั่งแก"
"เหนื่อยวะ แต่ก็คุ้มวะ ไปทำงานมาสิบวัน วันนึงทำเต็มวัน ช่วงทำพาสไทม์ ฉันคิดยังไงไม่น่าจะถึงหมื่น ทิปเองไม่น่าจะเยอะขนาดนั้น" หรรษามาเล่าให้มายด์ฟัง
"เจ้าของร้านเขาว่ายังไงหละ"
"เขาบอกว่าเงินทิปพิเศษที่ทำให้ร้านเขาไม่เจ๊ง" หรรษาตอบเพื่อนสาว
"เขาอาจจะกำลังมีปัญหาไงแก เรื่องร้าน พอแกเข้าไปช่วยแก้ปัญหา หรือ แกไปสร้างปัญหาเพิ่มหละ"
"ยัยมายด์ว่าฉันตัวปัญหาหรอ อย่างน้อยฉันมีลูกค้าประจำที่ติดใจฝีมือของฉันนะแก"
"ห๊ะ .... แกมีลูกค้าประจำแล้วหรอสุดยอดเลยหรรษา เขาเป็นใครหล่อไหม " มายด์เอ่ยถามไหมจนหรรษาเองคิดถึงหน้าใครคนนั้นขึ้นมาทันที เธอรู้สึกหน้าแดงที่ภาพเมื่อวานที่เขาขโมยจูบแรกของเธอ
" ไม่บอกหรอก บอกไปแกก็ไม่รู้หรอกน่า" หรรษาเองที่รีบเดินหนีเพื่อน แต่มายด์ยังคงเดินตามมาเกาะแขนเธออยากรู้ว่าลูกค้าที่ชอบฝีมือการทำอาหารของเพื่อนสาวคือใคร
หรรษาเข้ามาห้องเรียน ซึ่งวันนี้อาจารย์ให้หาทำโครงงานเกี่ยวกับเมนูขนมอบต่าง ๆ ซึ่งเธอต้องรังสรรค์ผลงานขนม 1 ชิ้น ให้อาจารย์คิดว่ามันแปลกที่สุดไม่เคยมีใครทำมาก่อน
"ขนมเมนูที่แปลกที่สุดหรอ" หรรษาเอ่ยออกมา ยังคงไม่รู้ว่าจะทำอะไร เลยหันมาถามเพื่อน
"มายด์แกจะทำขนมอะไร" หรรษาถามเพื่อน
"ยังมึนอยู่แก ไปห้องสมุดกันไหม เพื่อมีเมนูอาหารแปลก ๆ " มายด์เอ่ยชวน
"เออ ไปดิ เย็นนี้ฉันไปทำงานอีกไม่มีเวลามานั่งหา" หรรษาเลิกเรียนคลาสแรก เธอกับมายด์ก็พากันไปห้องสมุดทันที
หรรษาเดินเอาเป้มาฝากไว้หน้าห้อง แล้วเดินเข้ามายกมือไหว้อาจารย์บรรณารักษ์ ก่อนเดินไปหามุมหนังสือเกี่ยวกับขนม มายด์ที่เดินตามเข้ามาด้วย ทั้งสองต่างคุยกันเรื่องหนังสือ ที่จะเอาไปเปิดอ่าน จนมายด์ได้มาสองเล่ม หรรษาได้มาสองเล่ม
"ไปนั่งทางนู้นดีกว่าแก" หรรษาบอกมายด์
ทั้งสองสาวพากันเดินมานั่งมุมเงียบสงบ เปิดหาขนมที่ไม่ค่อยมีใครทำมาขาย หรือขนมแปลก ๆ ทั้งสองคนต่างเปิดหนังสืออ่านสูตรการทำต่าง ๆ แต่ละอันที่สนใจ อันไหนที่คิดว่าสนใจ หยิบกล้องจากมือถือขึ้นมาบันทึกภาพเอาไว้
"มายด์ เดี๋ยวหรรษาเข้าไปหาหนังสืออีกนะ แกนั่งอ่านไปก่อน ที่เอามายังไม่มีอะไรน่าแปลกเลย" หรรษาเอ่ยบอกเพื่อน
"เออ ถ้าจะกลับจะเดินไปหา"
หรรษาเดินเข้ามาในโซนของหนังสือหมวดของอาหารและขนม เธอเดินหยิบหนังสือทีละล็อค เดินหยิบเปิดอ่านแล้วก็วาง จนเดินมากลาง ๆ เธอเจอเล่มนึงที่ถูกใจ แต่มันอยู่ด้านบน หรรษาเลยมองหาบันไดเล็กๆ เธอไปยกมาจากอีกฝั่งนึง มาตั้งตรงจุดที่เธอจะหยิบหนังสือ เดินก้าวขึ้นไปทีละขั้น ทีละขั้น มือเอื้อมขึ้นไปหยิบ แต่ด้วยความสูงน้อยของหรรษา เธอเลยจะก้าวขึ้นไปขั้นบนสุด กลับมีใครอีกคนนึงยืนซ้อนด้านหลังของหรรษา เอื้อมมือขึ้นมาพอดีกับชั้นหนังสือของหรรษา
"จะเอาเล่มไหม ฉันหยิบให้ "
- Writer
