กลับมากวนหัวใจ คุณเชฟที่รัก

สั่งปลาสดสด ได้ปลาเป็นเป็น

เช้าวันต่อมา

หรรษาเองที่ตื่นนอนตามปกติ เธอลงมาช่วงปู่เข็นรถเข็น ข้าวของต่าง ๆ ที่ต้องขนไปร้าน เธอเข้าไปช่วยจัดร้านในตอนเช้า หยิบวางของตามที่ปู่เธอมักจะทำเป็นประจำ

"เอ็งไปทำงานตอนไหน" ปู่เอ่ยถาม

"ตอนบ่ายจ๊ะ เลิกสามทุ่มตามเดิม" หรรษาเอ่ยตอบปู่

จัดร้านเสร็จลูกค้าของโรงงานแวะเดินมาสั่งอาหารตามสั่ง กันสลับกันไปมา หรรษาช่วยผัดหลังร้าน วันนี้มีย่ามาช่วยรับลูกค้าหน้าร้าน จนกระทั่งถึงเวลาหรรษาเตรียมตัวกลับบ้านมาอาบน้ำไปทำงาน

หรรษารีบขี่มอเตอร์ไซค์คู่ใจออกมาจากซอยบ้านด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ใครตะโกนทักทายเธอ เธอก็จะส่งยิ้มกลับไป

"ไปไหนแต่วันหรรษา" เสียงแม่ค้าตามตลาดรู้จักเธอ

"ไปทำงานจ้าป้า" หรรษาเองตะโกนตอบกลับไป จนมาถึงหน้าโรงแรมในเครืออรรถวงษ์ เธอนำมอเตอร์ไซค์มาจอดด้านหลังที่จอดรถพนักงาน

เธอที่เดินเข้างานมาด้วยความมั่นใจ เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย เธอเปิดประตูทางห้องครัว

"หรรษามาแล้วจ้า" เธอเข้ามาสะบัดผมสวยงาม จนพนักงานทุกคนหันมามองเธอ

"เธอคิดว่าเธอเป็นหัวหน้าพ่อครัวรึไงหรรษา มาช้าขนาดนี้ ไปทำงานเลย ไปเตรียมหั่นผักทั้งหมด หรรษาหันไปมองลังผักต่าง ๆ มากมาย

"ห๊ะ เยอะขนาดนี้เลยหรอ"

"รีบ ๆ ไปล้าง แล้วก็หั่น แยกใส่ตามช่องต่างๆ เหลือแช่ใส่ลังน้ำแข็งเอาไว้หละ " ตะขบเอ่ยบอกหน้าที่ของเธอ

"หรรษาเข้าใจแล้ว" หรรษาเอ่ยบอก ในความคิดฝัน อยากใส่ชุดเชฟยืนทำอาหารต้องฝันสลาย

"วัน ๆ ให้แต่หั่นผัก เตรียมของ แกะกุ้ง ฉันอยากเป็นเชฟนะไม่ใช่เด็กหลังครัว" หรรษาที่ตะโกนออกมา

"อะไรของเธอ เสร็จแล้วออกไปซื้อของให้ทีนะ" เฮียวอกที่เดินเข้ามา ได้ยินเธอบ่นพึมพำ

" ค่ะ " หรรษาเอ่ยตอบ

สี่สิบห้านาทีผ่านไป หรรษาจัดการงานตนเองเสร็จทั้งหมดเธอเดินมาหาเฮียวอก

"อะ นี่ของที่เธอต้องไปซื้อ ของมันจำเป็นต้องใช้ เลือกดู

ปลากระพงขาว ที่มันสด ๆ มาด้วยนะ " เฮียวอกเอ่ยสั่ง

"ค่ะเฮีย ตังหละคะ" เธอแบมือขอเฮียวอก

"เธอไปเอาที่ นายมังกรเอาบิลนี้ไปขอเบิกซื้อของ หัดทำเอาไว้ ค่าน้ำมันรถ นายมังกรก็จ่ายให้

รีบ ๆ มาด้วยหละ คืนนี้ลูกค้าสั่งจองปลากระพง"

#####

ที่ตลาด

หรรษาเดินเข้ามาตลาดสด ร้านแต่ละร้านจะรู้จักเธอดี เพราะเธอก็มาซื้อของที่นี่ไปให้ปู่บ่อย ๆ

"เฮ้ย ... หรรษามา" เจ้าของร้านหมูเอ่ยบอกร้านที่ติดกัน

"วันนี้หนูอารมณ์ดีเจ้ หนูไม่ต่อราคาหรอก" หรรษา ที่มาตลาด ถ้าหน้าตาบูดบึ้งเธอจะต่อราคาของแทบจะทุกร้าน จนพ่อค้าแม่ค้าต่างขยาดเธอ

"วันนี้จะไปร้านไหนหละ" แม่ค้าเอ่ยถาม

"ร้านขายเครื่องเทศ ร้านอาหารทะเลคะ" หรรษาเดินหิ้วตะกร้ามาด้วยตอบออกมาแล้วเดินผ่านไปร้านของที่เธอต้องซื้อแต่ละร้าน แต่ละร้าน จนได้มาครบทุกอย่าง

สุดท้ายเธอมาจบที่ร้านขายอาหารทะเลสด ๆ

"เอาอะไร หรรษา" แม่ค้าเอ่ยถาม

"เอาปลากระพงจร้า" หรรษาเอ่ยบอก แม่ค้าสายตาสอดส่องหาปลาที่ว่า

"นู่น เหลือ สองตัวเอาเลยไหม" หรรษามองไปตามมือแม่ค้า เห็นสองตัวเธอเลยมองใกล้ ๆ

"พ่อครัวหนูเขาอยากได้แบบสด ๆ ค่ะ " หรรษาเอ่ยบอกแม่ค้า และแม่ค้าก็ดันมีปลาสด ๆ ตามที่หรรษาบอก

" 500 บาท เดี๋ยวเจ้ให้เด็กที่ร้านเอาไปส่งที่รถให้" หรรษา จ่ายตังแล้วเดินนำเด็กที่ร้านถือของมาให้

"บริการดีแท้น้อ ... ซื้อปลาสองตัวมีบริการส่ง" หรรษาที่ตั้งท่าขึ้นรถแล้ว ใส่หมวกกันน็อก

"เอาวางไว้ข้างหลังเลยน้อง" หรรษาเอ่ยบอกแล้วขับรถออกมาทันที

หรรษาที่รีบขับรถเข้ามาด้านหลัง เธอหาที่จอดรถที่ใกล้ๆ หยิบทุกอย่างใส่ตระกร้าทั้งหมด หิ้วเข้ามาในห้องครัว

"เฮียของได้มาครบแล้ว" หรรษาเอ่ยบอกเฮียวอก เธอวางของไว้ตรงหน้าเขา เฮียวอกเลยหยิบของขึ้นมาดูแต่ละอย่าง และก็มาถึงถุงสุดท้าย มันมีอะไรดุ๊กดิ๊กอยู่ในภุงสีดำ

"หรรษา หรรษา มานี่ก่อน อันนี้ถุงอะไรของแก ใส่ถุงดำมาดูลึกลับชิบ" หรรษาที่หยิบขึ้นมาดู แต่ดันพลาดที่ถุงไปเกี่ยวกับตระกร้าจนถุงขาด แล้วของที่อยู่ด้านในถุงร่วงหล่นลงมา ดีดดิ้นไปทั่วห้องครัว

"ไอ้หรรษา ฉันสั่งเอาปลาสด ๆไม่ใช่ปลาเป็น ๆ ไปจับมันกลับมาเลยเดี๋ยวมันดิ้นออกไปข้างนอก ลูกค้าแตกตื่นหมด "

หรรษาที่ไล่จับปลา แต่พอจะตะครุบลื่นไหลไปอีก

"หนูก็ไม่คิดว่าเจ้เจ้าของร้านจะให้มาแบบสด ๆ แบบนี้ อะ เฮียมันมุดไปทางเฮียแล้ว" หรรษาเอ่ยบอก เฮียวอกเองได้แต่กระโดดหนี

"เฮียจับไว้สิ มันก็หนีอีก " หรรษาตะโกนบอกเฮียวอก แล้วเธอเดินไปหาปลาอีกตัวนึง ตอนนี้ในครัวพนักงานอีกสี่คน กับเฮียวอกไล่จับปลาทั้งสองตัว อีกตัวนึงหรรษาที่เห็นมันกำลังไปใกล้มังกร

"พี่มังกรค่ะ จับปลาให้หรรษาหน่อยคะ" หรรษาตะโกนบอกมังกร มังกรที่กำลังรับสายลูกค้าอยู่

"ปลา ปลาอะไร" มังกรเอ่ยถาม

"ปลาที่เท้าพี่มังกรค่ะ กันเอาไว้ให้หรรษาที

หรรษาเข้าไปจับปลาแต่ไม่ทันระวัง พื้นก็เปียก หรรษา ทีเดินก้าวไปอีกทีนึง ก็ลื่น พรืดลงไปหน้าคว่ำอยู่ที่พื้น

"หรรษา หรรษา" มังกรเอ่ยเรียกเธอ จนเธอเงยหน้าขึ้นมา พร้อมกับปลาที่จับเอาไว้ได้

"หนูจับปลาได้แล้ว" หรรษามัวแต่ดีใจรีบบอกมังกร

"ไป ไป รีบเอาไปเก็บเลย แล้วออกมาเช็ดตรงที่เปียกด้วย"

"ค่ะ พี่มังกร" เธอเอาปลาเข้ามาด้านใน ให้ตะขบจัดการ ซึ่งตะขบกำลังแล่ปลาตัวที่จับได้ก่อนหน้าอยู่ หรรษาเดินออกไปพร้อมไม้ถูพื้น ออกไปเช็ดถูหน้าร้าน

หรรษาโดนเฮียวอกเรียกมาเอ่ยต่อว่าที่เธอสร้างความวุ่นวาย

"ครั้งนี้ความผิดเธอหรรษา" เฮียวอกเอ่ยออกมา

"หนูขอโทษค่ะเฮีย เฮียอย่าไล่หนูออกเลยนะคะ" หรรษาก้มหน้าลงตรงหน้าเฮีย

"ฉันจะถือว่าเป็นครั้งแรก มีครั้งหน้าฉันจะพิจารณาเธอ เธออาจจะไม่ผ่านงานเข้าใจนะ" เฮียวอกที่กำลังดุ เจอใบหน้าของหรรษาที่สลดลง ก็ต่อว่าเธอไม่ลง

"ถ้าเป็นพวกเราเฮียด่า บ่นเป็นชั่วโมงเลย" นินจาหันมาคุยกับตะขบ

"น้องมันยังเด็ก แกเจอหน้าตาแบบนี้จะไม่ใจอ่อนไหวหรอวะ " ตะขบเอ่ยตอบ ตะขบแอบชอบหรรษา เด็กสาวรุ่นน้องในร้าน

หรรษาเดินเข้ามานั่งหั่นหอมหัวใหญ่ นั่งหั่นไปหั่นมาน้ำตาก็ไหลออกมา ตะขบเดินมาพอดี

"เฮียวอกบ่นแปบเดียว เดี๋ยวแกก็หายโกรธ อย่าร้องไห้เลยนะ" ตะขบเอ่ยบอก

"หรรษาไม่ได้เสียใจที่เฮียวอกว่า หรรษาแสบตา หั่นหอมใหญ่แล้ว มันแสบเคืองตา" หรรษาเอ่ยบอก

"ไหน ๆ พี่ดูสิ " ตะขบเอ่ยบอก แล้วเดินพาเธอไปล้างหน้า

"หั่นหอมใหญ่เธอต้องเอาถ่านมาก้อนนึงวางเอาไว้ อุปกรณ์ใช้หั่นแห้งสนิท ไอระเหยกลื่นในหอมหัวใหญ่จะได้ไม่เข้าตาจนแสบตา" ตะขบเอ่ยสอนน้อง

"ค่ะ หรรษาไม่เป็นไรแล้วขอบคุณนะคะ" หรรษากลับมานั่งหั่นหัวหอมใหญ่ต่อคราวนี้เธอทำตามที่ตะขบบอก ลดอาการเคืองตา แสบตาลงไปบ้าง กว่าจะปลอก หั่นซอยจนเสร็จ เล่นเอาของตาเธอทั้งสองข้าง ขึ้นแดงระเรื่อ

ทางด้านเมฆินทร์วันนี้เขามาที่โรงแรมในเครือบ้านตนเอง แต่วันนี้มาในฐานะลูกค้า ซึ่งเขามาจองห้องพักหนึ่งห้อง ด้านบน เขาอยากมาสุ่มเช็ค ตรวจดูห้องพักด้วยตนเอง ห้องพัก A506 เขาเดินเข้าห้องมาพร้อมลูกน้องที่เดินตามมาด้วยหนึ่งคน

"ฉันอยากลองสั่งอาหารจากห้องครัวที่นี่" เมฆินทร์เอ่ยบอกลูกน้อง จนลูกน้องเดินไปหยิบเมนูขึ้นมา

"สเต็กเนื้อน่องลาย ไวน์แดง" เมฆินทร์เอ่ยสั่งอาหาร ลูกน้องเลยกดโทรลงไปสั่งยังห้องอาหารของโรงแรมทันที

ในห้องครัวที่รับออเดอร์มา

"สเต็กเนื้อน่องลายหนึ่งที่" เฮียวอกรับงาน ตะโกนบอกน้อง ๆ ทุกคนรู้หน้าที่ตนเอง หรรษาจัดจานวางผักต่าง ๆ ผักสลัด ข้างจาน

เฮียวอกที่ลงมือทำ นำเนื้อน่องลายมาวางนาบบนกระทะ โรยเกลือ พริกไทยลงไป สลับข้างไปมา จนได้กลิ่นความหอมของเนื้อ ยกขึ้นมาวางใส่จาน เตรียมวางในถาด มีฝาปิด นินจาเลยเข็นรถอาหารขึ้นไปเสิร์ฟที่หน้าห้อง A509 ทันที

เสียงกดออดหน้าห้อง

"อาหารมาส่งครับ" นินจาเอ่ยออกมาสักพักมีคนมาเปิดประตู และเขามารับรถเข็นอาหารเข้าไป

"นายรอที่นี่แปบนึง" ผู้ติดตามเมฆินทร์เอ่นบอกนินจา

"ครับ"