หรรษาที่นั่งมองอาหารตรงหน้า ที่กำลังลดปริมาณลงเรื่อย ๆ เธอมีรอยยิ้มบนใบหน้า หรรษาเองตักแต่น้ำพริกผักลวก ทานกับข้าว ผักบุ้งกรอบ แค่นั้น อย่างอื่นเธอไม่ได้ตักทาน ตักทานไปแค่คำสองคำ เพราะมัวแต่มองทุกคนบนโต๊ะอาหาร ที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย
"อาหารวันนี้ฝีมือหนูคนเดียวเลยหรือคะ" คุณหญิงที่เอ่ยถาม รสชาติอร่อย เผ็ดร้อนจัดจ้านมาก
"ค่ะ ถูกปากไหมค่ะ" หรรษาตอบรับและถามกลับด้วยรอยยิ้ม
"มากเลยหละจะหนู อร่อยไหมยัยแหวน" แหวนไม่ได้ตอบตักกับข้าวมาในจานตนเองอยู่เรื่อยเรื่อย แหวนเองก็ติดใจรสชาติแต่ไม่กล้าเอ่ยออกมา จนคุณหญิงแม่เธอถาม
"อร่อยทุกจานเลยค่ะคุณป้า"
"ว่าแต่มีเมนูอะไรบ้างนะ"
"ผักบุ้งชุบแป้งทอดกรอบส้มตำ มีน้ำพริกไข่เค็มค่ะ "
"แต่คือฉันชอบจานนี้จ๊ะ กระเพราอะไรค่ะ "
"อันนี้เป็นเมนูเด็ดของหรรษาเลยหละคะ"
"เมนูอะไรจ๊ะ คราวหน้าฉันจะขอให้หนูทำให้อีก"
"เอ่อ มันคือ มันคือ"
"คืออะไรค่ะ
"กระเพรางู
