เฮียวอกขี่รถมาตลอดเส้นทางเข้าซอยบ้านหรรษา จนมาถึงหน้าบ้าน เขาจอดรถวางขาตั้งลง ช่วงวางขาตั้งลง เด็กสาวเอนตัวกำลังจะหล่น ด้วยความไวเฮียวอกเอาแขนตนเองพาดมาด้านหลัง มือโอบรอบเอวหรรษาประคองเอาไว้ หรรษาเองที่หลับสนิท จนเฮียวอกประคองหรรษา แล้วค่อยขยับตัวเองลงมาจากรถเฮียวอกอุ้มหรรษาขึ้นมาพาดบนบ่า มือหนาช้อนใต้หว่างขาสองข้างแนบตัว โดยที่หรรษามือห้อยลงมาด้านหลังเขากระชับขึ้น เดินมาเปิดประตูบ้านที่ไม่ได้ล็อค เดินเข้ามาภายในบ้าน
ปู่ที่ได้ยินเสียงรถมอเตอร์ไซค์หน้าบ้าน คิดว่าต้องเป็นหลานสาว เลยเดินออกมาจากในบ้าน เห็นมีคนอุ้มหรรษาเข้ามาส่งที่บ้าน
"ยัยหนู หรรษา" ปู่เอ่ยเรียกหลานสาว เฮียวอกที่พอได้ยินเสียงของชายชราตรงหน้าประตูบ้าน เขาจำน้ำเสียงนั้นได้เป็นอย่างดี เสียงที่เขาโหยหา มาตลอดสิบเก้าปี เสียงที่เขาจำได้ไม่เคยลืม
" พ่อ " เฮียวอกเอ่ยเรียกปู่จาก ออกมา ปู่เองก็เพ่งมองชายร่างสูงที่กำลังเดินใกล้เข้า
