เมฆินทร์ที่นอนพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลโดยมีผู้ติดตามมานั่งเฝ้าเขาทั้งคืนจนถึงเช้า เมฆินทร์ตื่นขึ้นมายังอยู่ที่โรงพยาบาล
ผู้ติดตามเห็นนายของตนเองขยับตัวตื่นรีบลุกขึ้นมา
"คุณเมฆ ต้องการอะไรครับ" ผู้ติดตามเอ่ยออกมา
"เวย์ไม่ต้องรายงานบ้านผมนะ "
"ครับ" เวย์เอ่ยตอบเขาทันที ที่นายตนเองสั่ง
"แล้ว..ยัย..เด็กดื้อนั่นไปไหนแล้ว" เมฆินทร์เอ่ยถามหาเด็กดื้อที่ทำเขาต้องมานอนแบบนี้
"เมื่อคืนผมไปส่งเธอที่บ้านให้แล้วครับ" เวย์ตอบไปตามนั้น
ทางด้านหรรษา
เช้านี้เธอลงมาจากบนบ้านเดินเข้ามาอ้อนปู่กับย่าจะขอไปเที่ยวหนึ่งวัน
"ปู่จ๋า ย่าจ๋า วันอาทิตย์หรรษาขอไปเที่ยวกับพวกพี่ ๆ ที่ทำงานได้ไหมจ๊ะ"หรรษาลงมานั่งเกาะแขนปู่ เอนซบลงบนแขนปู่ด้วยความอ้อนน่ารัก ๆ ของเธอ
" อยากไปก็ไปสิ ไปเที่ยวพักผ่อนบ้าง" ปู่เอามือเหี่ยวย่นมาลูบบนหัวหลานสาว
"เอ็งจะไปไหนหละหรรษา" ย่าเอ่ยถามขึ้นมา
'หรรษาไปแค่ ลพบุรีจ้า"หรรษาหันมา
