เมฆินทร์ที่ให้หรรษาขึ้นไปเปลี่ยนชุด เป็นชุดตามวัยสดใสน่ารัก ชุดเดรสสีเหลืองอ่อน เขาเองคิดว่าต้องไปทำอาหารเลยคิดที่จะรีบไปให้ถึงบ้านก่อนตั้งโต๊ะอาหารเย็น เมฆินทร์ที่ขับรถมาจอดหน้าบ้านใหญ่เรียบร้อย
"พร้อมไหมครับ" เมฆินทร์เอ่ยถามหรรษาภายในรถ
"ไม่พร้อมค่ะเฮีย กลับบ้านทันไหมคะ"
คุณอิงอรที่เดินลงมาจากในบ้าน ท่านยืนรอลูกชายที่ยังไม่ยอมลงจากรถ
"เฮียว่าไม่ทันแล้วค่ะ เฮียสัญญาจะอยู่ข้าง ๆ หรรษา"
"อย่าทิ้งหรรษาไว้คนเดียวอีกนะ"
"อืม ไม่ทิ้งหรอกนะ"
เมฆินทร์เดินลงจากรถมาพร้อมหรรษา เขาเดินจับมือของหรรษาเอาไว้แน่น มือหรรษาเปียกชุ่มด้วยเหงื่อ
"กว่าจะมากันได้ ให้ฉันรอตั้งนาน" คุณอิงอรเอ่ยปาก เมื่อลูกชายเดินมาจนถึงตนเอง
"คุณแม่จะมารอทำไมครับ"
"อะนี่ " คุณอิงอรยื่นเงินให้หรรษา สามร้อยบาท
"แม่ให้เงินหรรษาทำไมครับ" เมฆินทร์เองที่กำลังงง
"ก็หนูคนนี้จะมาทำอาหารไม่ใช่หรือไงตาเมฆ ในตู้เย็นที่บ้าน
