“คุณแม่ขา...คุณลุง...คนนั้น...” เสียงยิหวากำลังจะเอ่ยถามแม่ด้วยความสงสัย ดวงตาจ้องมองไปที่เต็นท์ด้านล่างผ่านหน้าต่างตรงระเบียงห้องนอน แต่ยิปซีกลับตัดบทเสียก่อน
“เป็นรปภ.ค่ะ...คุณลุงมีหน้าที่รักษาความปลอดภัยของบ้าน...”
“ดีจัง...ทั้งหมู่บ้าน...มีแค่บ้านเรา...” ลูกสาวตอบ
“มานอนได้แล้วค่ะ...ดึกแล้วนะคะ...พี่หยีกับน้องย่านอนหลับแล้ว” เด็กน้อยมองหน้าแม่แล้วปืนขึ้นที่เตียงนอนอย่างว่าง่าย
มือเล็กเอื้อมไปจัดแจงห่มผ้าให้ลูกสาวคนกลาง ตามด้วยก้มลงหอมหัว เพียงไม่นานยิหวาก็หลับ ส่วนเธอก็เดินไปที่ระเบียงหวังจะปิดผ้าม่าน เพราะกลัวแสงที่หน้าระเบียงห้องมันรบกวนการนอนของลูกๆ
และสายตาของเธอก็มองลงไปที่สนามหญ้าหน้าบ้านอย่างไม่ได้ตั้งใจ ขั้นเทพมองขึ้นมาแล้วยิ้มกว้างๆ ไม่พอส่งจูบให้เธอด้วยท่าทีทะเล้น เห็นเช่นนั้นก็รีบดึงม่านมาปิดทันที ทำเอาขั้นเทพหน้าหงอยไปอีกรอบ
“ชิ...เมื่อไหร่จะกลับบ้านสักที...เบื่อจะแย่
