“เดี๋ยวแม่...พาหลานๆ ขึ้นบ้านเอง...ออกไปเคลียร์เถอะ” เยาวภาเสนอตัวที่จะดูแลหลานๆ เอง
หมับ!!
“คุณโอเคไหมคะ” เสียงหวานเอ่ยถาม พร้อมกับจับมือเขาเอาไว้ ก่อนที่เขาจะเดินออกจากบ้านไปเผชิญกับปัญหา
“โอเค...เดี๋ยวพี่มา...ยิปอยู่นี่แหละ” ระบายยิ้มบางๆ ให้เธอสบายใจ ตามด้วยหมุนตัวเดินออกจากบ้านไป
เมื่อเห็นว่าลูกชายเดินออกจากบ้านมาแล้วก็ไม่วายเอ่ยทักทายด้วยบทสนทนาที่ไม่ค่อยจะเข้าหูขั้นเทพว่า
“ให้ผู้ใหญ่รอ...” พรเทพยังไม่ทันที่จะพูดจบประโยคเลยด้วยซ้ำขั้นเทพก็แทรกขึ้นเสียก่อน
“ผมก็ไม่ได้เชิญพ่อมานี่ครับ...อย่ามาพิธีรีตองที่บ้านเมียผม”
“อ๋อ...นี่กล้าพูดกับฉันแบบนี้ เห็นเมียดีกว่าพ่อแล้วงั้นสิ”
“ต้องเห็นเมียดีกว่าอยู่แล้วครับ เพราะพ่อ...ก็ไม่เคยดีในสายตาผมตั้งแต่แรก” คำพูดของขั้นเทพทำคนฟังถึงกับจุกอก
“เหอะ..ไหนล่ะหลานฉัน...ฉันจะเอาไปเลี้ยง”
“มีสิทธิ์อะไรมายุ่งกับลูกของผม...พ่อไม่มีสิทธิ์แตะต้องลู
