“หนีไปได้ยังไง...กูบอกให้เฝ้า...มึงเฝ้ากันยังไง!!”
“คือ...คุณยิปเธอให้ผมไปเตรียมอาหารให้ใหม่ครับ...บอกว่ากินไม่ได้เหม็น...พอกลับเข้ามา...ก็หายไปแล้ว” ทีก้มหน้าก้มตารับชะตากรรม เพราะตอนนี้เจ้านายเดือดจัด
“ล็อกไว้แบบนั้น จะแกะโซ่ออกไปได้ไง...ใครเอากุญแจมาไข!!” โวยวายถามหาความจริง เพราะมันไม่มีร่องรอยการแงะหรือตัดเลยสักนิด
“ห้องนี้...มีแค่นาย...ผม...และแม่บ้านครับ...ไม่มีใครเข้าออกเลย” ขั้นเทพรีบร้อนเดินออกจากห้องไป เพราะคิดว่าเธอคงจะหนีไปได้ไม่ไกล ว่าแล้วเชียวว่าทำไมวันนี้มันรู้สึกแปลกๆ
วินาทีที่เห็นว่าเธอหายไป หัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมัน ความวูบวาบในใจมันทำให้เขารู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก มันทรมานจนแทบขาดใจ แต่ด้วยเพราะที่นี่เป็นเกาะส่วนตัว ไม่มีทางที่เธอจะหนีออกไปได้แน่ๆ คงต้องอยู่ที่นี่ และหลบซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่ง
“ไปหาให้เจอ!!” ประกาศเสียงกร้าวแล้วรีบให้ลูกน้องออกไปตามหา
ด
