เพียงไม่นานหลังจากที่ได้ยินเสียงก๊อกๆ แก๊กๆ ดังอยู่ในครัว ก็มีกลิ่นหอมๆ ลอยมาเตะจมูกเธอ กลิ่นข้าวหอมมะลิที่ต้มจนข้าวแตกเมล็ด เคี้ยวกับซุปต้มกระดูกหมู ตบท้ายด้วยใบขึ้นฉ่ายและกระเทียมเจียวที่ส่งเสริมให้ยิ่งยั่วน้ำลาย จนคนป่วยอย่างเธอถึงกับท้องร้อง
“ข้าวต้มหมูร้อนๆ มาแล้ว...” เสียงขั้นเทพเดินถือชามข้าวต้มเข้ามาในโซนห้องนอนอย่างอารมณ์ดี ตามด้วยวางมันลงที่ข้างเตียง
“มันจะกินได้ไหมคะ” ทำหน้าเหยเกเล็กน้อยอย่างไม่เชื่อสายตา มองเผินๆ มันก็น่ากินอยู่หรอก แต่มันจะกินได้จริงดิ ดูท่าเหมือนเขาจะทำอะไรไม่เป็นนอกจากเรื่องอย่างว่าด้วยซ้ำ ถ้าเอาตรงๆ เลยก็คือไม่น่าไว้ใจ
“ชิมก่อนแล้วค่อยพูด” หยิบช้อนไปคนข้าวต้มตรงหน้าแล้วเป่า จากนั้นก็จ่อไปที่ปากบาง
“...” ยิปซีมองหน้าเขาด้วยความชั่งใจอีกครั้ง แต่เขาก็พยักหน้าเชิญชวนให้กิน สุดท้ายก็เลยค่อยๆ อ้าปากแล้วรับอาหารที่เขาป้อนเข้ามาเคี้ยว
ไม่น่าเชื่อ เพียงแค่ลิ้น
