“อะ...เอ่อ...เพื่อนคุณมาด้วยเหรอคะ...ทำไมไม่เห็นบอกหนูเลย” น้ำหอมเอ่ยถามจอมทัพ แต่ก็ไม่วายยกมือไหว้ขั้นเทพที่นั่งอยู่เบาะหลังด้วยท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตน “สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับน้องน้ำหอมคนสวย...เอ...ว่าแต่น้องคนนี้...ไม่คิดจะไหว้พี่เหมือนเพื่อนน้องหน่อยเหรอ...ไม่มีมารยาทเอาเสียเลย” ขั้นเทพยกยิ้มร้าย เอ่ยถามด้วยท่าทียียวน พร้อมกับปรายตาไปมองยิปซีที่นั่งตัวแข็งทื่อ
“สะ...สวัสดีค่ะ” ยิปซีหน้าซีดไปเล็กน้อย ก่อนที่จะยกมือไหว้ให้มันจบๆ จากนั้นก็นั่งใครนั่งมัน ยิปซีเลือกนั่งชิดที่ประตู ความอึดอัดของเพื่อนน้ำหอมไม่ได้คิดจะสงสัยอะไร เพราะคิดว่าอาจจะแค่เกร็งๆ ที่ได้นั่งข้างๆ มาเฟีย ทว่าความจริงแล้วสองคนนี้มีความสัมพันธ์บางอย่างที่ยิปซีก็ไม่ได้เล่า แต่จอมทัพกลับรู้ดี
“หิวไหม...เราซื้อส้มตำร้านของเพื่อนเธอไปกินกับแม่ดีไหม” จอมทัพเอ่ยถามน้ำหอมเสียงอ่อนโยน แม้ก่อนหน้าจะงอนเขา ทว่าความอ่อนโยนจากเขาตอนนี้
