เป็นห่วง

1797 Words

อาหารมื้อนี้ทำเอาเด็กๆ แฮปปี้มีความสุขเป็นอย่างมาก ลูกๆ ทั้งสามทานกันเก่งกว่าทุกวัน ย่าหยาดูจะอารมณ์ดีกว่าที่เคยแถมขอข้าวเพิ่มทำเอาคนทำถึงกับใจชื้นขึ้นมาเลย ปกติเด็กๆ ทานกันน้อย ห่วงเล่นด้วย จนบางทีก็ต้องดุเพราะไม่ยอมทานกัน จะทานแต่ขนมกันท่าเดียว เธอเลยต้องงดขนมไม่ซื้อมาตุนไว้ เพราะอยากให้ลูกกินข้าวมากกว่า ทว่าวันนี้ขั้นเทพกลับทำให้ลูกๆ กินข้าวกันได้โดยไม่ต้องบังคับ “ย่ากินสองจานคุณลุงอย่าลืมซื้ออมยิ้มให้ย่าอีกนะคะ” ย่าหยาหันมาบอกขั้นเทพพร้อมกับลูบพุงป่องๆ โชว์ “พุงอ้วนมาก...แบบนี้ลุงจะซื้อให้หลายๆ อันเลย...แต่กินอมยิ้มก็ต้องแปรงฟันด้วยนะครับ...ไม่งั้นเดี๋ยวฟันผุต้องไปหาหมอนะ” “รับแซ่บ” ย่าหยาเอามือมาแตะที่หน้าผากแล้วยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี “หวาจะได้กินสายไหมไหมคะ...” ยิหวาที่นั่งฝั่งตรงข้ามเอ่ยถาม “ได้กินแน่นอนครับ...” “หยีด้วยน้า...อย่าลืมซื้อไอศกรีมรสสตอเบอร์รี่มาให้หยีด้วยนะคะ”

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD