“เสี่ยขอเวลาอีกนิด ตอนนี้...เราเป็นแบบนี้กันไปก่อนได้ไหมยิปซี” เขาแสดงสีหน้าจริงจัง และดันเป็นเธอเองที่รู้สึกหวั่นไหว ไม่รู้ว่าความรู้สึกของเธอตอนนี้มันตีกันได้ยังไง มันทำเธอสับสนไปหมดแล้ว
“หนูรักเสี่ยนะคะ...หนูจะเชื่อฟังเสี่ย...เสี่ยว่ายังไง...หนูก็ว่าตามนั้นเลย” ส่งยิ้มหวาน หวังให้เขาคลายกังวล แต่คำตอบของเธอมันไม่ได้ชัดเจน เธอไม่ได้รับปากเขาว่าจะไม่ไป มันเป็นคำตอบที่คลุมเครือ และเขาเองก็ไม่ได้เคลือบแคลงใจใดๆ กับคำตอบของเธอครั้งนี้ด้วย
“ไปแต่งตัวเถอะ...เดี๋ยวเสี่ยพาขึ้นฝั่งไปดูพลุ...”
“ค่ะ...งั้น...หนูขออะไรเสี่ยอย่างหนึ่งได้ไหมคะ”แอบลำบากใจอยุ่ไม่น้อย เพราะไม่รู้ว่าสิ่งที่ขอ เขาจะให้เธอไหม
“ขออะไร?” เลิกคิ้วแล้วถาม
“ไหนๆ ...ที่ตรงนั้นก็ไม่ได้มีใครรู้จักเรา...วันนี้...เราเป็นแฟนกันหนึ่งวันได้ไหมคะ...”
“หึหึ...ได้สิ...นับว่าหนู...เป็นแฟนคนแรกของเสี่ยเลยนะ” หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบขึ้นมา
