“แม่คะ...วันนี้ยิปไม่กลับบ้านนะคะ...ไปทำโปรเจคกับน้ำหอม แล้วก็จะนอนกับน้ำหอมด้วยเลย” ร่างเล็กโกหกผู้เป็นแม่ออกไปคำโต ซึ่งแม่เธอก็ไม่ได้ว่าอะไร พยักหน้าตอบรับ เพราะเข้าใจดีว่ายิปซีกำลังจะจบแล้วเลยเรียนหนักเป็นธรรมดา
“จ้ะ...สู้ๆ นะลูก...”
“แม่อย่าลืมกินข้าวกินยาให้ตรงเวลานะ...เดี๋ยวยิปรีบกลับมา”
“จ้า...ไม่ต้องห่วงแม่นะ”
พาเดินห่างออกจากซอยบ้านมาได้ไม่ไกลมาก ยิปซีก็เห็นรถของขั้นเทพ ที่ส่งทีมารอรับเธอจอดรออยู่ก่อนหน้าแล้ว จึงมองหันซ้ายหันขวาแล้วรีบเดินไปเปิดประตูขึ้นรถทันที
หมับ!!
“อ๊ะ...คุณ...ไหนบอกจะให้คุณทีไปรับไง...แล้วคุณ...” ทั้งที่เขาควรจะไปรอเธอที่คอนโดอย่างเช่นทุกวันสิ ทำไมถึงได้กลายมาเป็นแบบนี้
“หนูงอนอะไรเสี่ย ทำไมต้องบล็อก แล้วทำไมถึงไม่ไปหาเสี่ยเลย”
“เข้าเรื่องเลยก็ดี หนูจะได้บอกเสี่ยให้เข้าใจ...ว่าหนูไม่เอาด้วยแล้ว...เสี่ยมีเมียอยู่แล้วทำไมไม่บอกหนู...” ร่างเล็กโวยวาย ที่
