เธอและเขาเงยหน้ามองพลุด้วยกันอย่างมีความสุข แขนของเขาโอบกอดเธอเอาไว้ไม่ห่าง ส่วนมืออีกข้างก็เอื้อมไปจับมือเธอไว้แน่น สอดประสานนิ้วกันเอาไว้ด้วยหัวใจที่เต้นถี่และพองโตที่สุด
ไม่ว่ารอบข้างจะเดินสวนกันไปมายังไง แต่ทั้งคู่เหมือนหยุดเวลาความสุขตรงนี้เอาไว้ และเหมือนว่าตรงนี้มันมีเพียงแค่เรา
“นี่เป็นความสุขครั้งแรก ที่พี่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนเลย ถ้าเป็นไปได้...กลับไปพี่ขอต่อเวลาแฟนอีกจะได้ไหม” ร่างสูงถาม พร้อมกับหันมามองหน้ายิปซีอย่างอ้อนวอน
“...” ถามว่าเสียดายช่วงเวลาดีๆ นี่ไหม แน่นอนว่าเธอเองก็อยากให้ไปต่อ ถ้าตรงนี้มันมีแค่เธอและเขา แต่พอนึกถึงอีกคนที่เป็นเมียเขา เธอก็ไม่อาจที่จะตามใจเขาได้เลย “ต้องเข้าใจนะคะ...ว่าสถานะของเรา...ในความเป็นจริงคืออะไร...ถ้ากลับไปแล้วยิปเองก็คงเป็นได้แค่เมียน้อย...เสี่ยเองก็เหมือนกัน...เสี่ยมีเมียแล้ว...เรื่องของเรามันยากที่จะเป็นไปได้ค่ะ...”
“ทำไมหนู...พูดเห
