CHAPTER 22: HOME

1420 Words

I am glad they didn't ask a lot of questions about what happened. After taking care of my wound and making sure I'm taking my meds, hinayaan lang nila akong magpahinga. They grant my request na maka-uwi sa bahay. I am not comfortable on staying here at ayoko ring madamay sila sa gulo ko if things got worse. “Nadz.” Nilingon ko si Tyler nang tawagin n’ya ako. He exited at the white room while I was waiting for him at their doorway. Kanina ay hindi n’ya maalala kung saan n’ya naiwan ang susi ng kotse n’ya kaya natagalan pa s’ya sa paghahanap. “Maupo ka na muna sa sofa, baka bumuka pa ang tahi ng sugat mo. Hintayin lang muna natin si uncle bago kita ihatid pauwi.” “Nakita mo na ba ang susi ng kotse mo?” “Ahh yes. Here!” Itinaas n’ya ang susi at pagkatapos ay inalalayan akong maupo. Hi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD