วาคิมพาสิตามากินข้าวร่วมกับเพื่อนในแก๊งของเขา เฌอเบลล์ตัวติดกันกับแฟน มีเฌอเบลล์ที่ไหนก็ต้องมีคริสที่นั่น วันนี้คริสก็มาร่วมโต๊ะกินข้าวด้วย
หัวข้อสนทนาวันนี้คือ ‘ปาร์ตี้วันเกิดวาคิม’
เจ้าของวันเกิดไม่อยากจัด แต่เพื่อนเจ้าของวันเกิดไม่ยอม
“ไร้สาระ”
“จัดกันเล็กๆ ไง หาเรื่องสนุกทำบ้างสิ”
“สิตากลับบ้านดึกได้หรือเปล่า ให้พี่ไปขออนุญาตแม่ให้ไหม ยังไงพี่ก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน” เฌอเบลล์ถาม รู้ว่าสิตาอยู่กับแม่สองคน
“คุณแม่เข้าใจค่ะ แต่คงต้องกลับก่อนเที่ยงคืน”
“แบบนั้นก็ดี วันเกิดวาคิมทั้งทีไม่มีสิตาได้ไง” เฌอเบลล์มองมาที่วาคิมแล้วถามความคิดเห็น “ฉันพูดถูกใช่ไหมวาคิม”
“อืมใช่” ตอบส่งๆ สีหน้านิ่งเฉย
“ทนอยู่กับมันไปได้ยังไงสิตา เย็นชาจนขนลุก” สายฟ้าทำท่าขนลุกขนพอง ลูบแขนไปมา
“น่ารักค่ะ” คบกับวาคิมเหมือนนั่งรถไฟเหาะ บางครั้งพุ่งทะยานขึ้นสูง บางครั้งดิ่งลงเหวลึก ความรู้สึกที่มันเหวี่ยงไปเหวี่
