วาคิมตื่นเช้ากว่าทุกวัน เขาค่อยๆลุกขึ้น มองคนป่วยที่นอนหลับอย่างสบายบนเตียงผ่านความมืด วาคิมไม่รบกวน ตอนนั้นเองที่ได้ยินเสียงก๊อกๆแก๊กๆจึงเดินไปดู
วิภาดากำลังงวนอยู่กับการทำอาหารในห้องครัว โดยมีพยัคฆ์และนุ่มนิ่มนั่งเฝ้าอย่างใกล้ชิด นั่นเพราะประตูห้องนอนเปิดทั้งคืน สองแมวเหมียวอ้วนกลมที่เรื่องกินเป็นเรื่องใหญ่ จึงมานั่งเฝ้าคุณยายทำกับข้าว เผื่อจะได้ทิปค่าเฝ้าเป็นขนมอร่อย
“อรุณสวัสดิ์ครับคุณแม่”
“อ้าวตื่นแล้วเหรอ หรือได้ยินเสียงแม่เลยตื่น”
“ไม่ใช่หรอกครับ คงเพราะนอนต่างที่เลยตื่นเร็วครับ” หากมานอนค้างบ่อยก็เป็นอีกเรื่อง
เมื่อคืนคนป่วยเข้าห้องน้ำสองครั้ง เธอปลุกเขา นอนไอแทบทั้งคืน วาคิมพักผ่อนน้อยเพราะคอยดูแลสิตาอย่างใกล้ชิด สองแมวเหมียวอ้วนกลมหลับลึกมาก แต่ดันตื่นเป็นเวลาเพราะเรื่องกินซะอย่างนั้น
วาคิมไม่ได้รู้สึกเพลีย ปกติเขาก็หลับๆตื่นๆเป็นประจำ
“พยัคฆ์นุ่มนิ่มกวนหรือเปล่า”
“ไ
