บทที่7 หึงไม่รู้ตัว [NC]

2549 Words

“คุยกับใคร” “คะ?” อยู่ดีๆ ก็ถาม เธอต้องตอบอย่างไร คำถามไม่เคลียร์เอาซะเลย “คุยกับใครเหรอคะ” ดังนั้นจึงต้องตั้งคำถามกลับไป เพื่อจะได้ตอบสิ่งที่เขาอยากรู้ได้อย่างถูกต้อง “ตอนไปรับที่คณะ เห็นเธอยืนคุยกับผู้ชาย” “อ้อค่ะ” “ตอบ” “เขาชื่อ ซอนมิน เป็นเพื่อนในคณะค่ะ นี่ก็ใกล้สอบแล้ว เขามาติดต่อเรื่องติวหนังสือค่ะ” “มันคือผู้ชาย” “ใช่ค่ะ” “ตอบตกลงมันแล้วเหรอ” “ตกลงแล้วค่ะ” “ปกติติวให้ผู้หญิงกับเด็ก ทำไมถึงติวให้มันล่ะ” “ซอนมินจ่ายแพงค่ะ และเขาก็.....อุ้ยพี่วาคิม!!!” ยังไม่ทันอธิบายให้เข้าใจ ร่างของเธอถูกอุ้มไปนั่งบนเคาน์เตอร์กลางห้องครัว ดีนะที่เธอไม่ถือมีด ไม่งั้นคงได้มีคนเลือดตกยางออกเพราะความตกใจของเธอแล้วล่ะ “เธอคิดว่าการไปติวหนังสือให้ผู้ชายที่บ้านสองต่อสองมันเป็นเรื่องที่สมควรทำเหรอ มั่นใจแค่ไหนว่ามันจะให้เกียรติเธอ” “ฟังสิตาอธิบายให้จบก่อนสิคะ อุ้ย!” ตกใจที่เขาจับข้อเท้าเธอยกขึ้น

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD