"MOM, I'm sorry if I failed you." Mahinang sabi ni Sabrina nang makita niya ang ina na nakatayo sa harap ng pinto ng kuwarto niya—sa bahay nila. Pagkalabas niya sa rehabilitation center ay umuwe muna siya. She was in that place for six months. Alam niya na kaya na niya dalhin ang sarili.
Mamaya ay dadalhin ng kapatid ang mga anak sa kanya. She misses her kids so much. Hindi na siya makapaghintay ng maraming kuwento ng mga ito.
Matagal na nang huli siyang umapak sa bahay na iyon. Wala rin nabago sa ayos ng mga gamit niya. Everything there is like before. At last, she feels at home again.
Hindi niya alam kung paano sasabihin na hindi tuluyang magwo-work ang relasyon nila ni Kerkie. Ayaw niya umabot sa point na maiwan siya at wala na talagang natitira pa sa kanya. Kaya habang kaya pa niya
