[ANASTASIA DIMAKATARUNGAN]
Pulang-pula ang mukha ko at halos ayoko na rin bumangon. Ayokong gumalaw.
Kapag gumalaw kasi ako...
"Gising ka na?" bulong ng lalaki sa tabi ko. His voice was husky. Halatadong bagong gising. Napa-pikit ako ng mariin nang pumulupot sa bewang ko ang isa niyang braso.
"Ana?" bulong niya sa tungki ng aking tainga.
"O?" ngiwing sagot ko.
"Are you still sore? You know, down there?" malumanay na tanong niya. Mas lalo tuloy akong pinang-mulahan ng mukha.
"Hindi ba obvious na hindi ako makagalaw, ha?" kunwari ay nagsu-sungit ako. Pero nahihiya talaga ako. Sobra.
Hindi na siya sumagot pa. Ipinatong niya ang kaniyang ulo sa likuran ko. Sininghot-singhot niya pa ang buhok ko.
"I'm sorry," aniya. "I just... I can't control it."
Bad!
"Ewan ko sa 'yo. Bumangon ka na
