ฉันยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น และในวินาทีถัดมาสาวใช้ก็รีบวิ่งเข้ามาเพื่อจับตัวของเด็กน้อยที่กำลังโอบกอดฉันอยู่ออกไป
“ขออภัยด้วยค่ะท่านดัชเชส พอคุณหนูลีอารู้ข่าวว่าท่านไม่สบายก็รีบวิ่งมาในทันที ท่านดัชเชสอย่าโกรธเลยนะคะ”
ทำไม..จะต้องโกรธด้วยล่ะ ในเมื่อนี่คือลูกสาวที่มาเยี่ยมแม่ เธอหันไปมองหน้าของเอดิ ซึ่งสาวใช้ของเธอก้มหน้าลงด้วยสีหน้าเจ็บปวด
อ่า..ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของเจ้าของร่างนี้กับลูกสาวและสามีจะติดลบอย่างหนักมากๆ เลยสินะ
ชื่อว่าลีอาอย่างนั้นเหรอ ดูเหมือนว่าเด็กน้อยผู้นี้จะอายุไม่เกินหกขวบ แววตาที่สวยจนหยุดมองไม่ได้และเส้นผมสีทองสว่างที่เหมือนกับเส้นผมของฉันในตอนนี้
“..ลีอา”
เธอยื่นมือไปเพื่อจะลูบผมของลูกสาวแต่ทว่าท่านดยุคกลับปัดมือของเธอออก
“อย่าคิดจะทำร้ายลีอา พาตัวลีอาออกไปเดี๋ยวนี้”
เขาหันไปสั่งกับสาวใช้ก่อนจะจูงมือลูกสาวเดินออกไป เธอได้แต่มองสบตากับเด็กสาวตัวน้อยที่กำลังเดินออกไปตามแรงดึงของผู้เป็นพ่อ
ฉันทรุดลงนั่งบนเตียงด้วยความรู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก ก่อนจะหันไปหาเอดิ
“ให้ทุกคนออกไปก่อน ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้าตามลำพัง”
คนที่น่าจะพอเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟังได้ น่าจะเป็นสาวใช้ผู้นี้
“พรุ่งนี้ข้าจะมาเยี่ยมใหม่ พักผ่อนก่อนเถอะ”
อาร์เดนกล่าวก่อนที่เขาจะพาหมอหลวงและนักเวททั้งหมดเดินออกไป และเมื่อประตูห้องปิดลง เอดิก็ส่งแก้วน้ำชาให้เธอได้ดื่ม
มาเรน่า ริโอนา เลดี้ผู้อยู่สูงสุดในจักรวรรดิ เธอมีอำนาจทางสังคมและได้รับความนิยมอย่างมากทั้งในหมู่ของบุรุษและสตรี เพราะความงดงามที่ไร้ที่ติและสถานะที่ผู้คนต่างให้การยอมรับ
น้องสาวเพียงคนเดียวของจักรพรรดินี พี่สาวผู้เป็นจักรพรรดิที่เพียบพร้อมด้วยสติปัญญาและเปี่ยมไปด้วยพระเมตตา เพราะมารดาเสียไปตั้งแต่เด็กทำให้ผู้ที่เลี้ยงดูริโอนามาคือจักรพรรดินี พระนางทรงตามใจน้องสาวเพียงคนเดียวเป็นอย่างมาก
เพราะแบบนั้นริโอนาจึงเติบโตขึ้นมาด้วยความเอาแต่ใจ ทว่าในวันหนึ่งสงครามสงบลง ดยุคแห่งเพลสตันได้นำทัพกลับมาพร้อมกับชัยชนะ
องค์จักรพรรดิเกรงกลัวอำนาจของเพลสตันในยามนั้นจึงยกริโอนาให้แต่งงานกับดยุค
การแต่งงานที่เกิดมาจากการบังคับมันไม่มีทางมีความสุข ริโอนาที่เคยเป็นจุดศูนย์กลางของวงสังคม ทว่าเมื่อนางแต่งงานกลับมิได้รับอนุญาตจากท่านดยุคให้ออกงานบ่อยๆ อีกทั้งเพลสตันก็อยู่ไกลจากเมืองหลวง การเดินทางนับว่าลำบากยิ่งนัก
อีกสาเหตุหนึ่งคือริโอนาตั้งครรภ์ ความสวยงามไม่อาจคงอยู่เมื่อเธอต้องเสียสละร่างกายเพื่อให้ลูกสาวตัวน้อยเกิดมา เธอไม่อาจทำใจเลี้ยงลูกได้และเพราะแบบนั้นทำให้ความสัมพันธ์กับสามียิ่งย่ำแย่ไปกันใหญ่
“อ่า..ฟังดูเลวร้ายอยู่เหมือนกันนะ”
เอดิมองหน้าของนายหญิง
“ไม่เลยค่ะ ท่านดัชเชสไม่เคยต้องการงานแต่งในครั้งนี้เลยสักนิด ที่ผ่านมาท่านอดทนมาโดยตลอดเพื่อที่จะได้รับความรักจากท่านดยุค ทว่าท่านดยุคก็ไม่มองท่านเลย เพราะแบบนั้นทำให้ท่านไม่อาจทำใจยอมรับคุณหนูได้”
ไม่เลย ไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด ริโอนาคือคนเอาแต่ใจผู้หนึ่ง แต่เด็กก็คือเด็กแถมเป็นลูกสาวตัวเองอีกต่างหาก
จะโกรธสามีก็โกรธไปสิแต่นั้นลูกสาวนะโว้ย ยัยริโอนาคนนี้แย่ชะมัดเลย ทำไมฉันจะต้องเข้ามาอยู่ในร่างของผู้หญิงนิสัยแย่ๆ ด้วยนะ
ฉันยกมือขึ้นมานวดขมับเบาๆ เอาล่ะตอนนี้จะต้องเริ่มจากตรงไหนก่อนดีนะ
จริงอยู่ที่ท่านดยุคเกลียดริโอนาแทบเป็นแทบตายแต่จะไปโกรธเขาก็ใช่ที่ เพราะว่าเจ้าของร่างคนเก่าก็ทำตัวไม่น่ารักเหมือนกัน
เรื่องสามีเธอไม่คิดว่าจะทำให้ความสัมพันธ์ของเรามันดีขึ้นในระดับรักกันหวานชื่น แต่เรื่องของลูกสาว มันคือความรักผิดชอบของคนเป็นแม่...
ฉันในตอนนี้คือริโอนา และฉันเป็นแม่คนแล้ว
ถึงแม้ว่าจะไม่เคยรู้จักเรื่องบนเตียงมาก่อนเลยก็ตามแต่ว่าฉันจะเลี้ยงลูกสาวของฉันให้ดีที่สุด
“เจ้ากล่าวว่าจักรพรรดินีจะจัดงานเลี้ยงน้ำชาไม่ใช่หรือ?”
เอดิพยักหน้าเบาๆ
“ใช่แล้วค่ะท่านดัชเชส งานเลี้ยงของจักรพรรดินีจัดขึ้นทุกเดือน และเดือนนี้ตรงกับวันจันทร์ของสัปดาห์หน้า”
พี่สาวที่รักและตามใจเธอมากกว่าใครๆ งั้นเหรอ ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่สาวที่ว่านั่นจะตามใจเธอจริงๆ รึเปล่า เพราะไม่อย่างนั้นนางน่าจะห้ามสามีของนางไปแล้วสิ เรื่องที่จะบังคับให้น้องสาวแต่งงานมาอยู่ต่างเมืองแบบนี้
เรื่องราวมันไม่มีอะไรแน่นอนสักอย่างเลย ลองคิดดูดีๆ หน่อยสิ สมองอันน้อยนิดของฉัน..
ลีอา ที่มีดวงตาสีแดงราวกับอัญมณี ตระกูลดยุคแห่งเพลสตัน..
แล้วใครมันจะไปจำชื่อตัวละครได้กันฟะ ชื่อตระกูลยิ่งแล้วใหญ่เลย.. ทว่าเสียงในหัวกลับดังขึ้นมาเบาๆ
ลีอา..
อ่า..พอจะจำได้แล้ว ลีอาไม่ใช่นางเอกแต่ทว่าคือนางร้ายของเรื่องต่างหาก เพราะถูกเลี้ยงดูจากพ่อที่เข้มงวดอีกทั้งยังไม่ได้รับความรักจากแม่ผู้ให้กำเนิด เด็กน้อยแสนน่ารักและโดดเดี่ยวจึงเป็นตัวร้ายสุดโหดในนิยาย
พระเอกของเรื่องคือลูกชายของเซอร์นิกา อัศวินของเพลสตัน ความใกล้ชิดทำให้ลีอาคาดหวังว่าความรักของเพื่อนในวัยเด็กมันจะยั่งยืน แต่ทว่าเจ้าเด็กน้อยเบรเดนกลับมีความรักกับลูกสาวท่านเคาน์ นางเอกของเรื่องนี้ และทอดทิ้งลีอาอย่างไม่มีเยื่อใยใดๆ ทั้งสิ้น
นั่นคือฉนวนที่ทำให้ลีอาต้องร้ายเพื่อรักษาความรักเดียวที่เธอได้รับมา..
โอ้พระเจ้า เด็กน้อยแสนน่ารักแบบนั้นจะต้องเป็นตัวร้ายงั้นเรอะ เพราะว่าพ่อกับแม่ที่เฮงซวยไม่รู้จักมอบความอบอุ่นให้ลูกสาว
กำหมัดแล้วนะ ฉันจะไม่มีทางยอมให้ลีอาต้องเป็นนางร้ายอย่างแน่นอน ลูกสาวของฉันจะต้องเป็นนางเอกเท่านั้น
ส่วนฉันจะเป็นนางร้ายเอง
“ตอนนี้ลีอาทำอะไรอยู่งั้นเหรอ”
“ตอนนี้น่าจะกำลังเรียนเรื่องมารยาทค่ะท่านดัชเชส”
เรียน? เด็กหกขวบเนี่ยนะ ต้องเรียนแล้วเรอะ!
“พาข้าไปพบลีอาหน่อยสิ”
เอดิยกยิ้มจางๆ ก่อนจะพานายหญิงเดินไปตามทางเดินที่ทอดยาวของคฤหาสน์ที่แสนหรูหรา เพลสตันคือตระกูลนักรบที่เก่าแก่และร่ำรวยมาก
ก่อนที่เธอจะแต่งงานเข้ามา ดูเหมือนว่าท่านดยุคเดนนิสจะมีสตรีที่หมายตาเอาไว้อยู่แล้ว
นักบุญหญิงชาล็อตแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์..
มันกลายเป็นว่าริโอนามาแทรกกลางในความสัมพันธ์ของทั้งสองคนไปโดยปริยาย
แถมยังมีลูกกับเดนนิสอีกด้วย หากว่าเธอยอมถอย..เขาทั้งสองคนจะได้กลับไปรักกันไหมนะ
เอดิพาเธอมาเดินมาไม่นานก็ถึงห้องเรียนของลีอา ริโอนามองเข้าไปทางกระจก เธอมองเห็นใบหน้าที่ทุกข์ทรมานของเด็กน้อยที่ต้องมานั่งฟังท่านอาจารย์สอนเรื่องราวต่างๆ ในจักรวรรดิ