[Book 3. A Friendship Circle] Seducing Mr. Wohley Gifford

KABANATA 4.

Sophie Mae

Nagpaalam akong hindi muna papasok ngayon dahil, ang bigat ng pakiramdam ko at feeling ko lalagnatin pa. Mainam narin at pumayag si sir Wohley. Dahil hanggang ngayon ramdam ko parin ang sakit ng biyak ko.

Maghapon akong walang ginawa kung hindi ang humilata sa kama at nanood ng K-drama. Ganito naman ang gawain ko sa tuwing mag-iisa. I have a lot of friends na pweding kong makasama, pero iba ang vibes kapag best friend ko ang kasama.

Saglit akong naabala ng may nararamdaman kumakatok.

Nagtataka akong lumingon sa pinto nang may marinig na katok. Hininaan ko ang volume ng speaker at sinigurado, kung may kumakatok ba talaga.

Nang muling marinig ang pagkatok. Dahan-dahan akong tumayo at binuksan ang pinto ng kwarto para mabuksan rin ang pinto sa sala. Nakasuot lang ako nang daster kulay puti na bulaklakin dahil naiinitan ako, saka dito lang naman sa bahay.

"Ayyy naku, naistorbo ba kita hija?" bungad ni Mang Eping sa pagbukas ko ng pinto.

Ngumiti ako sa kanya at umiling, "hindi po Mang Eping. Naparito po kayo?"

Ngumiti siya at nilahad sa harap ko ang dala niyang pagkain.

"Pinapabigay ni Sir Wohley sa iyo hija. Kumain ka raw para mas mabilis ang paggaling mo."

Ano to? Peace offering sa pagwasak ng peanut ko? wika ko sa sarili.

Nahihiya ko iyong tinanggap at inanyayaan siyang pumasok sa loob.

"Huwag na hija, babalik na rin ako dahil may pupuntahan siya ngayon, pinasadya lang niya iyang pagkain. Kainin mo habang mainit pa, siya pa ang bumili nayan para sayo."

Ngumuso ako sa kanya, at hindi nahiyang mailabas ang tuwa.

Kahit naman pala ang sungit at nandidiri kagabi sa akin, ang caring pa rin. Paano ko siya makakalimutan kung ganito lagi ang ginagawa niya?

Nagpasalamat ako kay Mang Eping bago siya umalis.

Kahit nahihiya kay sir Wohley nagtipa pa rin ako ng text message para magpasalamat.

Alam kong hindi na siya magrereply kaya nilantakan ko na lang ang binili niyang hot fried chicken galing sa Jollibee, may burger, fries at drinks.

Naabala lang ang pagkain ko nang mag-ring ang cellphone at nakitang si sir Wohley ang tumatawag.

Muling bumilis ang pagkalabog ng puso ko at nanginginig sinagot ang tawag, bago magsalita bumuntong hininga mo na ako.

"H-hello Sir?"

"What's your doing?"

"K-kumakain po nang binigay nin'yo!"

He sigh. "Are you okay, d-did I hurt you last night?"

"P-po!?" nauutal kong bigkas sa pagtataka.

"N-Nothing," he said and sigh again. "I mean.. I just want to say sorry if I hurt you last night--"

"I'm fine sir don't worry po, bukas na bukas po baka makakapasok na ako sa trabaho."

"You don't have to, if you are still s-sore!" mahina at tila nahihiya niyang wika.

Marunong rin pala siyang mahiya, at ngayon pa? Aaah! Baka ngayon lang nahimasmasan?

"Yakang yaka ko na po bukas sir, iinoman ko lang ito ng pain reliever!"

He sigh again.

"Look Ms. Calliste I want to you to be clear, about what happened last night--"

Naging formal na naman siya tsss.

"Naku sir, next time na lang po natin pag-usapan at masakit na po ang ulo ko," putol ko sa ano mang sasabihin niya.

"O-Okay, take care Ms. Calliste." Aniya saka nagpaalam at pinatay ang tawag.

Inangat ko ang ulo at tumingin sa kisame saka bumuga ng hangin kasabay ng pagluha.

Mainam nang huwag muna ngayon masaktan, sa dapat na sasabihin niya kanina. Kakatapos ko lang umiyak at masaktan kagabi, uulitin n'ya na naman?

Pwedi namang hindi niya sabihin na wala lang iyong kagabi, at dala lang ng kalibogan kaya niya nagawa ang bagay na iyon.

Manhid ba siya? Nasaktan na ako kagabi sasaktan uli ako?

Oo kasalanan ko na ang nangyari kagabi pero tama na! Gusto ko lang rin naman magpahinga, pero paano? Kung muli niya binuksan nangyari kagabi?

Hindi naman niya kailangan pa ulit-ulitin ang katagang hindi niya ako kayang magugustuhan kahit kailan. It's hurt pero iyon ang totoo.

Pinunasan ko ang luha sa mata. "Hoyy puso bakit ba si sir Wohley pa? Ang dami mo namang naging boyfriend na kasing gwapo n'ya pero bakit naman sa kanya ka pa nagpapana ha? Hindi mo ba nakikita, umiiyak na ako ohh? Umiiyak sa taong walang gusto sa akin kahit binigay ko na ang sarili sa kan'ya tskk!" I murmured.

"Babaita nasaan ka ba? I want you, gusto kong umiyak at nang may masabihan ng nararamdaman ko.. I miss you bessy!" muling sambit ko.

Hindi naman dapat ganito mangyayari sa akin kung noon pa lang pinigilan ko ang puso kong mahalin siya. Pero hindi e, karma ko yata ito dahil sa dami ko ba namang pinaiyak na lalaki noon, kaya ako naman ngayon ang umiiyak.

____

Nagising ako kina bukas na masakit ang ulo dahil sa kakaiyak. Ngunit kailangan ko pa ring bumangon para magtrabaho.

Matapos patuyuin ang buhok, nagdagdag lang ako ng lipstick, at nag spray ng pabango. Inyos ang kwelyo ng long sleeve saka sinukbit ang shoulder bag.

Bago tuluyang umalis, sumilip ako sa salamin, at ngumiti ng makitang maayos ang pants na suot ko.

"Manong bayad po, salamat!" saad ko sa driver ng taxi nang makarating sa building ng boss ko.

Bago pumasok sa loob, ngumiti ako at inalis ang lahat ng bad vibes para good mood ang araw ko maghapon. Kahit masakit pa ang pekpek, nagmatigas akong pumasok sa trabaho para lang makita siya. Mababaliw yata ako kapag hindi siya makita kahit saglit sa isang araw.

Tskk, oo na, yang utak na iniisip mo alam ko, pero sorry mahal ko siya. Kaya wala kang magagawa.

Sa pagbukas ng elevator bumungad ang mukha ni Dyosa.. I mean ni Jushua, ang baklang matabil ng company.

"Wow fresh tayo ngayon girl a, nadiligan na ba kaya ganyan?"

Inirapan ko siya bago sumakay sa elevator.

"Yes of course! Dapat ba ikaw lang ang laging nagdidiligan? Aanhin ko naman ang pukingking ko, kung hindi ko ipapadilig?"

Walang hiyang sagot ko sa kanya.

Namilog ang mata niya sa naging sagot ko at tumili na lang bigla. Mabuti na lang talaga dalawa lang kami ang narito.

"Bungga girl... Sino siya? Pogi ba? May abs? Malaki at mahaba ang t*ti?"

Namula yata ang pisngi ko sa sunod-sunod niyang tanong. Open minded ako, pero nakakahiya parin pala.

"Hoyy babae! Natameme ka d'yan? Sagotin mo ako!" anito habang nakataas pa ang kanang kilay.

"Bakit mo gustong malaman?"

"Para malandi at matesting ko kung malaki ang warrrr! You know me right?" malandi niyang sambit.

Napataas rin bigla ang kilay ko, "no need to mention his name dahil hindi siya nagkakainteris sa bakla."

"Arayyyy, mapanakit na neng! Ok fine tell me na lang kung malaki ang t*ti at mukhang napuruhan ka e."

Napagat labi ako at biglang nahiya. Ngayon pa talaga tssk.

"Oo na malaki, at mahaba tsa'ka mataba, at kung binabaon umaabot sa puson.... Take note, ang pogi kasing pogi ni sir Wohley." Pagmamalaki ko, kahit nahihiya.

Muli siyang tumili at biglang curious malaman ang pangalan, ngunit nagmatigas ako at hindi sinabi ang pangalan ni sir Wohley. For what? Akin lang siya no!

Humiwalay lang kami nang huminto ang elevator sa floor kung saan siya naka assign.

Kumaway siya bago sumara ang elevator. Nang makarating sa office nagkasalubong kami ni Erica

"Ohhhh, bakit wala ka kahapon? Napapadalas yata ang absent mo lately!?"

Bungad niya at talagang hinatid pa ako sa pwesto ko para lang marinig ang response.

"Mahabang isturya!"

"I like that, tell me what happened?"

Bumuntong hininga ako saka nilapag ang bag sa taas ng lamesa. Nilingon ko siya at ngumiti.

"Sa haba ng kwento kulang ang two minutes, kaya wag na lang."

Ngumuso siya. "Ang damot, ohh siya sige, makaalis na nga."

Iniling ko ang ulo bago naglakad papunta sa opesina ni sir Wohley. Titingnan ko lang kung malinis na ba o hindi.

"Ohhh my gosh!" tili ko nang maabotans may naglalampungan.

Kung hindi ako nagkamali si sir Wohley iyon, pero sino ang babaing kahalikan niya?

"I-I'm s-sorry sir! Alaka ko po w-walang tao," nahihiyang paumanhin ko.

Agad akong lumabas dahil sa hiya. Naupo ako swivel chair habang nag-iisip ng kung ano.

Like who's that girl? At bakit kahalikan n'ya? Akala ko ba ayaw niya sa babae pero may kahalikan or I think nag-s*x din sila dahil sa itsura.

Nakapatong kasi sa lap niya ang babae habang nakalabas ang dibdib sa kanyang harapan. Tumutugon rin siya sa halik. Ano yon?

Sh*t ang sakit naman sa puso itong nadatnan ko. So, ibig sabihin kaya niyang gawin sa iba ang ginawa namin?

Tskk ano nga ba ang aasahan ko, lalaki siya at tumatayo ang alaga. Pero bakit naman ang aga? Ang aga kung masaktan kaasar.

Nawala lang ang paglalakbay ng isip ko nang tumunog ang telepono sa tabi ko.

"Give me a two cups of coffee!"

Utos niya at agad binababa. Muli akong bumuntong hininga at wala sa sariling tinungo ang coffee counter.

"Nandito na si sir?" Nagtatakang tanong ni Ayah na kinagulat ko rin sa bigla niyang pagsulpot.

"Kagulat ka naman babaita," reklamo ko.

"Sorry Sophie, kakarating ko lang e!"

"Hmm, halata nga hinihingal ka pa e!" sagot ko habang hinahalo ang kape.

"So! Nandito na si sir?"

Tamad akong tumango sa kanya.

"Bakit dalawang tasa yan?"

"Sa babae niya, I mean sa bisita n'ya!"

"Talaga?" aniya at agad napatingin sa pangpulsuhan niyang relo. "Ang aga naman yata?"

Nagkibit balikat ako sa kanya at nagpaalam para madala ang kape sa kanila. Malapit na ako pinto nang sumulpot ang mga kaibigan ni sir Wohley.

Kaya pala may mga bubuyog na bumubulong sa paligid dahil narito sila. Nauna kong Nakita si sir Leo, sumunod si Sir Ace, Harhed, Merdohn at ang panghuli ang lalaking nakawasak sa bataan ng best friend ko na si sir Gabriel.

Alam kong hindi niya ako kilala pero kilala bilang secretary ng kaibigan niya at siya kilala ko noon pa. Nakilala ko sila sa palaging pagpunta rito sa company ni sir Wohley at laging naging maingay kapag pumupunta sila rito.

Bakit? Dahil sa mala modelong itsura nilang lahat kaya ang mga babae at baklang naririto parang bubuyog kakabulong.

Mga naka pang office suit silang lahat, kaya para silang mga modelo sa mamahaling suot, at mula rito sa kinatatayuan ko amoy na amoy ko ang mga naghahalo nilang pabango.

"Let me!?" Nakangiting sambit ni sir Leo para pagbukasan ako ng pinto.

I smiled too and nodded.

Sa pagbukas ng pinto, bumungad sa akin ang maayos at maanong mukha niya na akala mo wala lang nangyari kanina. Ganon din yung babaing kahalikan niya, maayos na at nakangiti pa.

"C-coffee sir, ma'am!?"

"Put it in down!" aniya nang hindi man lang ako sinulyapan.

"You're so fvcking rude, to your sexy-tary asshole!" Sir Leonordie shouted.

Nagpakita silang lahat sa kanya mula sa likod at taas kilay tiningnan ang kaibigan. Hindi ko alam kung pansin ba nila ang bisita kuno niya.

"And you're voice is fvcking loud Leo!" inis at umiigting na salubong niya sa kaibigan. "I have a visitor can you please shut your fvcking mouth!?" dagdag pa niya sa mahinang tuno ngunit may diin.

Tumingin silang lahat sa sinasabi niyang bisita at hindi man lang binigyan ng ngiti.

"Hi!" nakangiting bati sa kanila ng babae. "I'm Eunice--"

"We don't asking your name!" Sir Ace siad.

Napalunok ako nang laway sa inasta nila, at bago pa uminit at madamay ako rito. Magpapaalam na ako.

"I'm sorry!" paumanhin ng babaing si Eunice.

"Ace, calm down!" nakangiting saway ni sir Merdohn.

"Nah! You guys should shut up! Ang aga n'yo namang iniinis ang kuya natin."

Nagulat ako sa malakas na pagpalo ni sir Wohley sa lamesa at tumayo ng naaasar.

"Damn you Gab! Kuya your ass!" kunot noong bigkas niya.

They laughed. Habang ako nakatulala.

"I have to go sir! Baka gusto nyo rin pong ipagtimpla ng kape?" singit ko ng tumigil silang tumawa.

Tumango si sir Harhed sumunod saka silang lahat. Kaya agad rin akong nagpaalam para ipagtimpa sila ng kape.

Sa muling kong pagpasok sa loob, wala na roon ang babae. Kaya lihim akong napangiti, mukhang napahiya sa ginawa ni sir Ace kanina.

Nang matapos nagpaalam ako para makahinga ng maluwag. Paano ba naman kasi they all looked at me, na para bang sinusuri ako ng mga mata nila. Parang ang dami kong kasalanang nagawa sa kanila kung makatitig.

"Ohh gosh!" gulat na gulat kong bigkas nang sa pagharap ko mula sa pinto ay bumulaga si Dyosa sa harap ko.

"Bwesit ka bakla lilipad kaluluwa ko sayo!" reklamo ko habang ang kaliwang kamay ay nasa dibdib para pakalmahin ang sarili.

"Ang pangit mo tumili girl, hindi bagay. Umalis ka nga riyan at may ipapaperma ako sir!"

"Tskkk, ito na!"

Tumabi ako at naglakad papunta sa table ko. Aayosin ko na lang mga schedule niya ngayon araw.

Maaga pa para tamarin dahil lang sa naabutan ko kanina, iba ang personal life ko at iba rin ang trabaho. Hindi pweding isabay baka mawalan ako ng trabaho at manatili na lang sa Cagayan kung magkataon.

Inabala ko ang sarili sa trabaho, hanggang sa may kumalabit sa akin. Alam ko si Dyosa iyon sa amoy pa lang ng pabango niya.

"What? I'm busy!" sagot ko nang hindi man lang siya nilingon dahil abala ako kakadotdot sa computer.

"Girl nagyaya si Erica at Ayah sa bar, ano G ka ba?"

Napahinto ako sa pagtatype, inayos ang plain eye glasses na anti radiation saka siya tiningala sa gilid.

"I'm not sure busy ako girl!" sagot ko muli.

"Okay but text us if G ka mamaya!"

Tumango ako at ngumiti. Muli kong inabala ang sarili sa mga ginagawa, ilang menuto na rin ang nakakalipas ngunit hindi pa lumalabas ang mga kaibigan niya.

Or maybe they have important meeting. Hindi naman kasi sila tulad ng iba na basta na lang tatambay dito sa office. Oo nga't kaibigan niya mga iyon, ngunit pagdating sa kanilang business nagiging professional silang lahat bigla.

Nagulintang ako sa pagtunog ng telepono kaya agad ko iyon sinagot.

"Hello this is Sophie Mae Calliste the secretary--"

"Dahhh! I know."

Boses pa lang kilala ko kung sino.

"What do what want ma'am Heliey!?" mahinahong tanong ko saka siya tinarayan, tutal hindi naman niya nakikita.

"Is he there?" Boses iritada.

Napataas kilay ko at muli siyang tinarayan. Alam kong si sir Gabriel ang hinahanap niya, pero sana maging mabait naman siya sa iba.

"Yes ma'am--"

"Can you call him, I wanna talk my fiancé."

I wanna talk my fiancé, ulit ko sa akin isipan at ginaya pa ang boses niyang parang inipit ng pison sa kaartihan.

"Sure ma'am, just give a minutes."

Saglit siyang naka hold para matawagan si sir Wohley.

"Yes!?"

"I'm sorry for disturbing sir, but ma'am Heliey is calling and looking sir Gabriel. She want to talk to him."

"Sabihin mo may babaing kasama si Gabriel ngayon," sigaw ni sir Harhed I guess?

They laughed na para bang ako si Heliry para asarin. Naka loudspeaker yata ako or malakas lang boses ko.

"Tell her that I'm now, thank you." Wala sa mood na tugon ni sir Gabriel na sa tingin ko'y inagaw kay sir Wohley ang telepono.

"O-Okay sir!" I said and hung up.

"Hello ma'am are you there?" I asked ma'am Heliey.

"Where's is he?" She asked.

"Busy daw po si sir Gabriel ngayon ma'am--"

"What? No I need to talk him--"

Napasinghap ako ng malakas nang may umaagaw sa telepono mula sa tainga ko, at binababa iyon.

"S-sir Gabriel."

He sigh, "don't mind her, just continue your doing," he said and left.

Kibit balikat kong sinang-ayonan ang sinabi niya at muling inabala ang sarili sa naudlot na trabaho. Wala din naman akong paki sa fiancée niyang panay ang dikit sa kanya, e mas maganda naman best friend ko sa kanyang halatang wasak na wasak na ang pukingking tssk.

Paano kaya naging fiancée ni sir Gabriel iyon at paano niya pinakikisamahan sa sama ng ugali?

Tssk, bakit namanbako nangingialam sa kanila?

____

Makalipas ang halos apat na oras saka lang nagsialisan ang mga kaibigan niya. Bakas na bakas ang mga ngiti sa labi, at tila kay ganda ng mga pinag kwentohan.

Naiwan si Sir Wohley sa loob at parang ang lalamin ng iniisip, nasilip ko iyon sa siwang ng pinto sa paglabas nila.

Tumayo ako mula sa pagkakaupo.

"Take care sir!" nakangiti kong pamamaalam sa kanilang lahat.

They stopped and give a little smile on me, but not Sir Merdohn, he smirked, at lumapit sa akin.

"Not us, but you sexy-tary. Take care of your heart on him, nagyeyelo pa naman ang puso niya at ang hirap basagin!"

Napakunot ako ng noo sa paalala o pahiwatig ni sir Merdohn. I'm not sure kong para sa akin or what? But maybe just for me dahil ako ang kausap.

"Hayaan mo sila Dhon. Your not belong to them." Naiiling sa bigkas ni sir Gabriel

"How about you? Talagang seryoso ka sa single mom na iyon bro!?" Malukong balik na tanong niya sa kanya.

"Of course!" may diing sambit niya at agad tumalikod.

"Mga siraulo," sir Leo murmured. "Don't mind them Sophie mga sira ang utak ng mga yan," he added.

"Hehe, mukha nga po sir," nahihiyang balik ko.

"We have to go, take care beautiful."

Iniling ko ang ulo nang masabi ni sir Leo iyon at kumindat pa. Napaghahalataan talagang babairo tssk, sana lang may magpapatino sa kanya, pero pupusta akong sasakit muna ang ulo ng babaing iyon sa kanya.

Nangingiti kong silang hinatid ng mata papalabas ng office, ngunit nalusaw iyon ng bumukas ang pinto at nakitang seryosong nakatingin si sir Wohley sa akin.

"Ms. Calliste can we talk?" aniya saka tumalikod at muling pumasok sa loob.

Mag-iisip pa sana ako kung ano ba dapat pag-usapan namin pero winaksi ko muna baka tungkol sa trabaho lang.

Dahan-dahan akong lumakad papalapit sa kanya. Nakatalikod siya sa akin, at nakatayo sa tapat ng malaking glass wall, at mula rito makikita sa labas ang lapad ng buong siyudad.

"Sir Wohley--"

Bumuntong hininga siya kaya napatigil ako sa dapat na sasabihin.

"About last night!"

Napakagat labi ako at agad kinabahan, hindi ko alam kung bakit, ngunit ramdam ko na agad ang sakit na gumuhit sa puso ko.