Cihan başını evet dercesine salladı. Gözlerinden sessizce yaş düşerken annesi kocasının kolundan tutup sakinleştirdi.
-Çok pişmanım. Çok özür dilerim ruhum. Ne olur affet. Açtığım tüm yaraları söz veriyorum saracağım.
Mercan başını Hakan’a yasladı.
-Kabulüm değil abi şu geri zekâlıya sen de söyle yoruldum.
-Yanındayız kız. Darlanma sakın.
-Eee anlat bakalım gelin hanım bizim hergele daha, daha ne yapmış?
Cihan’a kırgın gözlerle baktı.
-Anlat boşalt içini meleğim çekinme.
Bir an durdu çok mu ileri gitmişti.
-Babacığım bana vermiş olduğu sözden ötürü evliliğin feshini istiyorum.
-Kızım sen de bakalım Ne dedi öküz?
-Bir sene benimle evli kalacakmış. Bu arada hayatına kaldığı yerden son hız devam ederken tabiii. Tiksinerek Cihana baktı.
-Yalan mı?
-Kesinlikle doğru hatta dahası
