Cihan, Zeki ve Gül ile göz göze geldi. Gül
-Sakin olmalısın
Zeki
-Kız haklı yıktıklarını bir kaç günde onaramazsın evlat. Bırak biraz soluklansın.
Cihan başını sallayarak odasına geçti. Yan odadan Mercan’ın ağlama ses geliyordu dayanamadı. Kapısını tıklattı. Mercan hala ağlıyordu. Cihan kapı kolunu tutup çevirdi. Allahtan kapıyı kilitlememişti. Sırtı donuk dizlerini kendine çekmiş ağlıyordu.
-Mercan’ım
Hızla yanına giderken Mercan’ın sesi ile duraladı.
-Git istenmiyorsun.
Cihan yatağa oturup sırtını başlığa yasladı.
-Biliyorum. Gel kollarımın arasına azcık soluklanalım.
-İstemiyorum git ne olur. Canım acıyor.
-Biliyorum.
Mercan’ın başının altından kolunu geçirip döndürdü. Göğsüne yasladı. Ağır ağır saçların okşadı. Mercan Cihan’ın göğsünden uzaklaşmayı denedi.
-Çok yoru
