Mercan
-Bana bakmayın. Hem üfleyip hem de söyleyemem.
Şeyda
-Haklısın. Ne yapsak? Betül kızım sen söyle… Asıl sözler güzel.
Betül
-Mercan’ın söylemesi lazım. Bu şarkı her şeyi ile onun ama çalması da gerekli.
Ayla
-Kızlar derim ki. Hani mimarlıkla okuyan Timuçin vardı.
Cihan yaslandığı sandalyeden doğruldu. Dikkatle konuşmaları dinledi.
Betül.
-Kızım kabul eder mi?
Şeyda
-Mercan teklif ederse eder. Değil mi Mercan?
Mercan sinirle Şeyda’ya baktı.
-Ne münasebet.
-Kızım o da senin gibi güzel çalıyor. Sende boşa çıkacaksın. Bülbül sesin bize birincilik getirir. Bıkkınlıkla
-Aman eksik kalsın yani
Cihan yeniden sırıtıp sandalyesinde kuruldu. Akıllı kızım dedi içinden
Betül
-Ne olur çocuğa söylesen?
-Sen söyle Betül o sırnaşığa.
Cihan içinden
“Gider şu Timuçin’i görürüm
