Hell pov.
Tahimik akong naka upo sa sasakyan habang nakatulala sa basang bintana dulot ng ulan na sanhi ng masamang panahon.
It's been six years since that incident happened and I can't still accept it. It was like a hurricane that even my soul and mind can't still process it.
Napa pikit ako ng biglang isa-isang nag flashback saakin lahat ng memory kasama sila, mga panahon buo pa kame at walang prino-problema na kahit ano, yung mga panahon na bentang benta pa yung mga biro ni kuya Alex at James .
Mga panahon na kaya ko pang ngumiti at tumawa na walang kahit na anong naka tagong sakit o pag papanggap, yung mga moments na puro katarantadohan at kalokohan lang mga pinag gagagwa namen.
Damn sobrang nakaka miss, but still destiny is not on our side because all that happy memory that we've
