Andrea pov.
Andito na kami nagun sa caffetteria matapos ang napaka boring na lesson sa wakas ay lunch narin
Pero ang nakaka pag taka dahil sobrang tahimik ngayun di katulad ng dati sobrang inagay namin
Pero thanks to james cause he break the awkward scenario on our table
" oh bat parang sobrang tahimik nyo? Tell me napipe na ba kayo? " sabay sabay kaming napa lingon kay james at nag ka tinginan kaming lahat sa isa't isa
Malakas na tawa ang naging sagot namin sa tanong nya na syang ikina kunot ng noo nya halos lumuha pa ko sa pag tawa dahil sa kalokohan nya
Sa simpling ganun nya lang ay grabe na ang tawa nameng mag trotropa na syang ikina pasalamat na namen dahil naging isa sya saamin
Kaya minsan na iisip ko blessing in disguise yung pagiging madaldal nya kase parang lahat ng bigat
