คามินวิศวะร้ายพ่ายรัก
ในระหว่างที่เด็กสาวกำลังนอนหลับสบายอยู่ในห้อง คามินก็คอยแง้มประตูมองเธอทุกๆครึ่งชั่วโมง ซึ่งเธอก็ยังคงหลับปุ๋ยอยู่อย่างนั้น ไม่มีทีท่าจะตื่นขึ้นมาง่ายๆ กระทั่งเวลาล่วงเลยจนถึงบ่ายแก่ๆ เมื่อเห็นว่าเด็กสาวหลับไปนานพอสมควรแล้ว ตั้งแต่ก่อนเที่ยงจนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่ยอมตื่น เขาจึงตัดสินใจเข้าไปปลุกเธอในห้องนอน
เมื่อเข้ามาในห้องก็ทิ้งตัวนั่งลงตรงขอบเตียงข้างร่างบางที่กำลังนอนหลับปุ๋ย ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงไปหอมแก้มของเธอหนึ่งฟอดเบาๆแล้วผละออก มองใบหน้าสวยอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปลุกเธอ
"หนู ตื่นได้แล้วครับ" เขาเอ่ยเรียกพลางเขย่าไหล่มนเบาๆ จนร่างบางเริ่มรู้สึกตัวขยับบิดกายไปมาเล็กน้อยขณะที่ตายังคงปิด พร้อมกับเสียงอู้อี้ในลำคอดังเล็ดรอดออกมาเบาๆ
"อื้อ~"
แต่ทว่าสักพักร่างบางก็ค่อยๆนิ่งไปอีก จนคามินที่มองอยู่หลุดยิ้มออกมาพลางส่ายหน้าเบาๆด้วยความเอ็นดูในความขี้เซาของเธ
