คามินวิศวะร้ายพ่ายรัก
เวลายังคงเดินไปเรื่อยๆ จากคราแรกเอแคลร์กะจะดื่มแค่แก้วเดียวให้จบๆไปเพื่อแก้หน้า แต่ทว่ากลับติดลมเสียอย่างนั้น ยิ่งได้จิบไวน์ยิ่งติดใจ จนดื่มเข้าไปแก้วแล้วแก้วเล่า กระทั่งเมาแอ๋ไปเป็นที่เรียบร้อย
ส่วนคามินก็ไม่คิดจะห้ามเพราะถือว่าเด็กสาวดื่มกับเขา ไม่ใช่ไปดื่มข้างนอกหรือกับใครที่ไหน เธอเมาเขาก็ดูแลเอง ที่สำคัญคืออยากให้เธออยู่ด้วยกันนานๆ
"หนูเมาแล้วนะครับ จะดื่มต่ออีกไหม" คามินเอ่ยถามกระซิบข้างใบหูเล็ก น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย โดยที่คราแรกเขานั่งฝั่งตรงข้าม แต่ทว่าตอนนี้กลับมานั่งประคองร่างบางของคนเมาไว้ในอ้อมแขนแกร่ง
"ไม่เอาแล้วค่ะ แคลร์ดื่มไม่ไหวแล้ว~" คนเมาพูดน้ำเสียงยาน ดวงตาปรือปอยแทบจะลืมไม่ขึ้น และด้วยความเมาทำให้เธอไม่มีสติจึงพูดพร่ำเพ้อสิ่งที่อยู่ลึกๆในใจออกมา
"พี่มินใจร้าย~ ฮึ่ๆ พี่มินไม่รักแคลร์เลย ทำไมพี่ไม่รักแคลร์บ้าง ฮึ่ๆ แค่อุตส่าห์รักพี่มาตั้งหลายป
