Fatih
Göğsümde hissettiğim şey ateşin ta kendisiydi. Saçlarını okşarken hissettiğim huzurdu. Ellerim pamuklara dalmış gibi yumuşacıktı. Çünkü saçları ipekten bir şelale gibiydi. Kendimce düşündüm, gittikçe bir şaire dönüşüyordum. Halbuki ben mafya için çalışmıştım. Yıllarca işkenceden, acıdan, kandan başka hiçbir şey görmemiştim.
Gaddar bir şekilde büyümüştük. Büyüdüğümüz ortamı düşünürse kalbimin hep buzdan olduğunu, hiç kimseyi sevemeyeceğimi, içinde merhamet, sevgi, şefkat barındıramayacağımı düşünmüştüm. Bunlar hepsi Elif'i görene kadardı.
Onunla tanıştıktan sonra eski günlerin üstüne bir sinyal çekmek istiyordum. Çünkü o bana dünyada güzel şeylerin de olabileceğini göstermişti.
Bu intikamımdan vazgeçtiğim anlamına gelmiyordu yine de. Kendi mahzenimizde ölen çocukların üstüne ettiğ
