Elif
Ezgi tam bir deliydi. Bunun başka açıklaması yoktu. Nerede bir serseri kılıklı çocuk gidip onlarla muhatap oluyordu. Çocuklar bizimle muhabbet etmeye çalışıyordu. İki gündür parkta kendinde ortam yapmıştı. En azından birimiz mutluyduk.
Hiç güven vermiyordu çocuklar yine de. Eve dönerken yüz kere söyledim ama anlamıyordu. Aman eğleniyoruz işte diyordu. Eve gelince Narin annenin de keyfi yerinde oturduğunu gördüm.
- Hayırdır anne, ağzın kulaklarında.
- Yeni komşularla tanıştım. Namazında niyazında insanlar da var. Yarın camide sohbet varmış.
- Ne güzel. Kendine ortam da yapmışsın.
Kulağıma eğildi Ezgi.
- Kurtulduk biz de.
- Hep birlikte gidiyoruz dedi anlamış gibi Narin anne.
- Anne beni kesmiyor öyle yerler ya.
- Tövbe de Allah'ın evine öyle yerler denir mi? Senin akl
