Samet
Karşı evde oturuyordum. Elimde dürbün kendimi sapık gibi hissediyordum aslında. Teknik olarak sapık değildim. Ezginin iyiliği için buradaydım. Onu kontrol ediyordum ki başına bir iş gelmesin.
Aslında evi izlemem gerekiyordu ama evdeki en tehlikeli üye Ezgi olduğu için onu izliyordum. Teknik olarak bütün sorunlar onun başında çıkıyordu. Ezgiyi kontrol altına alırsak evde sorun da kalmazdı. Cadı gibiydi. Hatta gibisi biraz fazlaydı. Tam bir cadıydı. Süpürgesi eksikti.
Tam o sırada elinde elektrikli süpürge evi süpürüyordu. Gülmemek için kendimi zor tuttum. Koridorda kayboldu.
- Neye gülüyorsun?
Yerimde sıçradım. Ayaklarımı uzatmış karşı evi izliyordum.
- Hayırdır patron. Senin buralarda ne işin var?
- Sana sahip çıkmaya geldim. Malum başın belada ama derdin uçkurun.
Ona
