EVİN
UYARI: YOĞUN CİNSELLİK İÇERİR!
Gece saat 12’ye geliyordu. Mirza daha gelmişti.
Akşam olanlar beni çok üzmüştü. Bir süre peşinden göz yaşı dökmüştüm.
Bir kaç saat önce ona ‘yapma’ dediğim zamandan beri Mirzanın bakışları ve nefreti gözümün önünden gitmiyordu.
Bana çok öfkeliydi. Onu kandırdığımı sanıyordu ama işin aslı öyle değildi. Ona kendim söylesem de bu saatten sonra inanmayacağı kesindi.
Kendisinin bu özel zamanı hatırlamasını tercih ederdim.
Bana yaptığı haksızlık tüm ruhumu derinden incitmişti zaten. Onun bekaretimi aldıktan sonra ki sabah beni hatırlamıyormuş gibi yapması beni kahretti. Ama gerçekten de hatırlamıyormuş. Oysa o kadar da sarhoş olduğunu sanmıyordum.
Bu işte belli ki başka bir iş vardı. Eğer kendisi bunu hatırlamıyorsa benim ona söylememe gerek yo
