Akın, karşısındaki adamın saçlarından tutup öne düşen başını geriye doğru çekti. Yumruğunu önce midesine sonra suratına indirdi. Gelen kütürtüden ve adamın acı içinde inlemesinden, burnunun kırıldığını tahmin etmek zor değildi. Macit ve Tahir geride durmuş, bir saattir çıplak elle adamları döven Akın’a inanamayarak bakıyorlardı. Sanki kendinde değilmiş, bir şeylerin hıncını alırmış gibi bir hali vardı. Onu daha önce hiç bu denli öfkeli görmemişlerdi. Yerde yatan adamı tekmelerken mahalle kavgasına karışan liselilere benziyordu. Siyah gömleğinin yarısı pantolonun içinde yarısı dışarıdaydı. Kol manşetleri dirseklerine kadar kıvrılmış, gevşettiği kravatının arkasında kalan iki düğmeyi açmıştı. Akın yerde yatan adamı ayağıyla yokladı, kıpırdamıyordu. Sinirinden sigarasını yaktı. “Bu da bayıldı
