Akın hastanede gözlerini açtığında olayın üzerinden tam sekiz saat geçmişti. Kendine geldiği an çevresine bakındı. Dudaklarından çıkan ilk kelime Hazal’ın ismiydi. Vücudundaki ağrıya önemsemede kolundan serumu çekip çıkarttı. Kendini çok güçsüz hissediyordu. Buna rağmen yataktan kalkmaya çalıştı. Odaya giren hemşire onu görünce panikleyerek yanına koştu. “Akın bey ne yapıyorsunuz!” diyen hemşireye öyle bir bakış fırlattı ki otuz yaşlarında olan kadın onun yüzünde gördüğü öfkeden korktu. Hemşire cesaretini toplayıp “Bu gece burada kalmanız gerekiyor. Yeni ameliyat oldunuz” dedi.
“Size fikrinizi soran oldu mu?”
Akın bedenindeki iki kurşun yarasını yok sayarak yataktan inince başı döndü. Sarhoş gibiydi. Ayakta durmak çok zordu. Acısı sebebiyle dişlerini sıkarak tekrar yatağa oturdu. Sanki a
