Gördüğü karakalem ile çizilmiş kendi resmiydi. Resimdeki korku dolu yüz ifadesini, kağıdın köşesine atılmış tarihle birleştirdiğinde, saldırıya uğradıkları o güne ait olduğunu anladı. O anı ömrünce unutamayacağı için net hatırlıyordu. Onur’u alacaklarını sandığından, hayatında hiç korkmadığı kadar çok korkmuştu. Bir insan böyle bir yüz ifadesini neden, hangi ruh haliyle çizer diye düşündü. Akın’ın yeteneği hayranlık uyandıracak nitelikte olsa bile bu düşünce Hazal’ı tedirgin etti. Elindeki resmi aldığı yere bırakacakken, üst üste ters çevrilmiş olan başka resim kağıtları olduğunu gördü. Göreceklerinden korktuğu halde nefesini tutup ikincisini açtı. Resimde Hazal’ın yüzünde geniş bir gülümseme, kulağının arkasına sıkıştırılmış papatya vardı. Aklına İlke ile bahçede piknik yaptıkları gün gel
