อัลแบร์โต้ทิ้งให้เธอยืนอยู่ที่เดิม เธออยากถามอัลแบร์โต้เกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น แต่เธอยังมึนงงและไม่สามารถขยับตัวได้
ขณะที่เธอนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนอน เธอพยายามจดจำว่าผู้หญิงคนนั้นพูดอะไรบ้าง
หล่อนตะโกนขณะที่หล่อนร้องไห้ ‘มันเจ็บลูก้า…’ อลิเซียน่ารู้สึกเจ็บปวดกับผู้หญิงที่อยู่ในห้องนั้นด้วย เธอดูน่าสงสารมาก
อะไรที่ทำร้ายเธอ?
ที่สำคัญที่สุดผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรกับลูก้า ทำไมลูก้าถึงดูเจ็บปวด และทั้งสองใกล้ชิดกันมาก
เธอต้องการคำตอบทั้งหมดและเธอตัดสินใจที่จะถามเดนีช แต่แล้วเธอก็จำได้ว่าก่อนหน้านี้เดนีชร้องไห้อย่างเจ็บปวดอย่างไร
เธอถอนหายใจเสียงดัง เดินไปที่ประตูระเบียงที่เธอเปิดทิ้งไว้แล้วนั่งลงบนพื้น เสียงร้องไห้ของผู้หญิงคนนั้นบีบคั้นหัวใจเธอ ทำให้เธอนึกถึงตอนที่โซฟีน่าเสียชีวิต เธอนึกถึงฝันร้ายทุกคืนที่โซฟีน่ามาหา และพยายามจะฆ่าเธอก่อนที่โซฟีน่าจะตาย
เธอเริ่มร้องไห้ออกมา ไม่รู้ว่าตัวเอง
