Seraphine Rose
I’m so scared. Pakiramdam ko, ang araw na ‘to ay para hatulan ako ng kamatayan. Gusto kong tumakbo at umalis pero hindi ‘yon ang gusto ni Zachary.
“Ayos ka lang?” tanong ni Avreet sa akin.
“Yeah,” sagot ko agad. “Sa likod ka ba dadaan ngayon?” tanong ko.
Dahil nitong mga nakaraang araw, panay ang pagdaan niya sa likod ng building namin para taguan ang boyfriend niya. Na hindi ko naman alam kung anong dahilan dahil desisyon niya rin naman na h’wag sabihin sa akin.
“No, sasabay na ko sa’yo,” nakangiting sagot niya sa akin. “Wala na kong tinataguan,” dagdag pa niya.
Tumango na lang ako sa kanya at sabay kaming naglakad palabas ng room. Habang naglalakad, napansin ko mula sa gilid ng mga mata ko ang pagtingin ni Avreet sa puting bistida na suot ko na kanina pa niya ginagaw
