Kimse hak ettiğini ve yaşattığını yaşamadan bu dünyadan gitmezdi. Tayfun da şu an hak ettiğini yaşıyordu. Ona büyük bir oyun oynamıştım. Hepsini hak etmişti çünkü o benden annemi ve babamı almıştı. Yetmemiş, şirketlerimizin üzerine konmuştu. Şimdi ilk bedel ödenmişti. Şirketimizin büyük bir bölümü artık bize aitti. Halam ve ben öndeydik. Tayfun için ilk yenilgi olmuştu. Bu yenilgiden sağlam çıkmak zordu.
Tayfun’un yüz ifadesini görmesem de şu an delirmiş gibidir. Halam meydan okuyan bakışlarla onlara bakarken ben de kafamı onlara çevirdim. İkisi de çok kötü gözüküyordu. Hele Tayfun… Maçı kaybeden futbolcu gibi bakıyordu. Tayfun’un yüzü bembeyaz oldu.
Halam hoş bir gülümsemeyle bana bakıyordu. “Umay Hanım, adınızı çok duydum. Sizinle olacağımız için çok memnunuz!” dediğinde ben de gülüm
