คำพูดนั้นเสียดแทงเข้าไปในหัวใจคนฟัง นิตายังคงร้องไห้โดยปราศจากเสียงสะอื้น ทำไมเธอจะไม่เจ็บ ทำไมเธอจะไม่ทุกข์ทรมาน แต่หญิงสาวก็ไม่อาจยืนหยัดอยู่ในโลกที่เธอไม่ได้มีตัวตนอันแท้จริงของเขาได้ สักครู่เธอก็ได้ยินเสียงตวัดปลายปากกาลงบนกระดาษ คลีฟเซ็นเช็คและฉีกมันวางไว้ข้าง ๆ
“นี่เป็นเงินค่าจ้างที่คุณต้องการ”
เขากล่าวห้วนสั้นโดยไม่ยอมหันมามองคนฟังที่ก้าวเข้าไปและหยิบเช็คใบนั้นขึ้นมาด้วยหัวใจอันท้อแท้ ชายหนุ่มไม่ยอมหันกลับมาและไม่มีโอกาสได้เห็นน้ำตาที่หยดลงบนแก้มของหญิงสาว นิตาก้าวถอยหลังออกมาอย่างเชื่องช้า
“ขอบคุณมากค่ะ...ลาก่อนนะคะ...ท่านประธาน”
“ผมจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ!”
เสียงห้าวหนักทำให้ร่างบางที่หันหลังให้และกำลังจะก้าวไปยังประตูห้องหยุดชะงัก นิตาไม่ได้หันกลับไปมองใบหน้าคร้ามเข้มที่เปลี่ยนเป็นสีหมองจัดเพียงได้ยินเสียงของเขาที่กล่าวขึ้น
“ผมจะแต่งงานกับน้องสาวของลอว์สัน...แต่งงานกับได
