นิตาหรุบเปลือกตาลงต่ำในทันทีและมองตัวเองตามที่ไดแอนดราว่าเธออย่างเหยียดหยัน
“เธอมันไม่มีอะไรสักอย่าง นิต้า...เป็นเพียงผู้หญิงที่ไม่มีบ้าน ดีที่ไม่ต้องเร่ร่อนถ้าพี่ชายของฉันไม่ช่วยเธอไว้ ดูสารรูปของตัวเองสิ...เสื้อผ้าที่เธอใส่ เงินในบัญชีของเธอ...และที่สำคัญเธอน่ะทำตัวไม่ต่างจากโสเภณีข้างถนนเลยสักนิด พี่ชายฉันอุตส่าห์คว้าตัวเธอมาจากที่ไหนสักแห่งในนิวยอร์ค แล้วเธอก็ยอมเอาตัวเข้าแลกกับประธานเวสเนอร์เพื่อให้ได้เศษเงินนิดหน่อยกลับบ้าน...แต่ถ้าเธอจะต้องการมากกว่านั้น มันไม่มีวันเกิดขึ้นเพราะคลีฟ...ไม่คู่ควรกับผู้หญิงที่มีแต่ตัวอย่างเธอ!”
นิตาไม่อาจเก็บกลั้นน้ำตาให้ร่วงหล่นลงมาได้ หญิงสาวบอกตัวเองว่าเธอเป็นอย่างที่ไดแอนดราพูดมาทุกอย่างไม่ผิดเพี้ยนไปจากนั้นจริง ๆ เธอไม่มีบ้านที่นี่ เดินทางมาคนเดียวและเกือบจะกลายเป็นคนเร่ร่อนหากลอว์สันไม่ช่วยไว้ เธอได้พบคนที่เธอตั้งใจมาตามหาถึงนิวยอร์คก็จริงแต่ก็
